POST IT! - KLOKK'S MEMO'S, OVERDENKINGEN & KANTTEKENINGEN

visie

KLOKK heeft deze pagina in het leven geroepen vanuit de behoefte om frekwent korte memo's, overdenkingen en kanttetekingen te publiceren. We hebben daarbij bewust gekozen voor een vorm waarin reacties niet mogelijk zijn.

Voor informatie: secretariaat@klokk.nl

 

 

Herzieningsverzoeken.

Vorig jaar sloot de Klachtenprocedure. Formeel was de laatste uitspraak eind november 2016.

Het Meldpuntrkk heeft te kennen gegeven dat nog 6 maanden na de laatste uitspraak het mogelijk is een herzieningsverzoek in te dienen.

Een herzieningsverzoek kan worden ingediend als in een zaak die eerder ongegrond is verklaard wegens het ontbreken van steunbewijs, dit steunbewijs alsnog beschikbaar komt.

In de eerste jaren van de klachtbehandelingen was er minder steunbewijs of was er minder zicht op de samenhang tussen klachten. Elke klacht stond in de behandeling op zichzelf.

Daarmee kan steunbewijs niet in beeld zijn gekomen. Ook voor de juridisch adviseurs was het vaak lastig om een de samenhangend beeld te krijgen van het misbruik op een locatie of meerdere zaken tegen een aangeklaagde, immers zaken werden niet toegewezen op basis van de aangeklaagde, maar meestal op basis van de woonplaats (postcode) van de klager.

De Stichting KLOKK is nog steeds alert op steunbewijs dat kan worden vergaard.

Deze week lukte dat weer voor twee klagers die eerder niet over dat steunbewijs leken te kunnen beschikken. Nu kunnen zij alsnog een "herzieningsverzoek" indienen via hun JA.

Dat is goed nieuws.

Minder goed nieuws is dat de tijd dringt. We hebben nog enkele weken om de mogelijkheid om een herzieningsverzoek in te dienen te benutten.

Daarom dit ALERT!

Heb je je eigen misbruik ervaring nog niet gemeld kun je dit alsnog doen t.b.v. steunbewijs. Soms zijn er ook termen om alsnog zelf een klacht in te dienen als de omstandigheden dit eerder onmogelijk hebben gemaakt ("schrijnend geval").

Voorkom dat je later spijt krijgt, omdat je niet de mogelijkheid hebt benut een lotgenoot te helpen aan steunbewijs en zo zijn zaak ook formeel gegrond te laten verklaren!

Veel mensen bezoeken nog steeds onze website, daaronder zijn niet alleen lotgenoten.

Er zijn ook mensen met vergelijkbare ervaringen of die geliefden hebben met vergelijkbare ervaringen, waardoor zij de ontwikkelingen blijven volgen.
Er zijn ook verwanten van daders( vaak inmiddels overleden) die kennis dragen van dat daderschap.

Ook zij kunnen voor de slachtoffers van die persoon veel betekenen door steunbewijs te leveren.

Het levert dan de erkenning op in de procedure en daarmee een belangrijke stap richting herstel...

Het is een belangrijke morele keuze door niet langer te zwijgen of ervan weg te kijken. Solidariteit met de slachtoffers is dan een vorm van herstel voor alle partijen.

DENK aan de deadline voor herzieningsverzoeken: 1 juni 2017

 

Guido Klabbers,
Voorzitter Stichting KLOKK.

20-05-2017.

Download deze blog als PDF >

 

Monument van Verzoening

Vrijdag 21 april wordt een monument onthuld. Er is jaren aan gewerkt.

Het monument heet "De weg naar verzoening".

Dit monument komt te staan op een veilige plek in een ommuurd Roermonds stadsparkje. Of het wordt opgenomen in de VVV wandelroute langs monumenten is de vraag. Waarschijnlijk blijft het verder onopgemerkt.

Het heeft in de aanloop naar de onthulling wel aandacht getrokken.

Stichting KLOKK heeft de uitnodiging van de kunstenaar om aanwezig te zijn bij de inzegening door de vicaris-generaal Mgr. Hubert Schnackers afgeslagen.

Wij hebben er een reden voor die wij, nu de pers ons daarnaar vraagt, ook zeker niet willen onthouden aan de bezoekers van onze website:

Stichting KLOKK ziet geen rol om verzoening te bewerkstelligen tussen slachtoffers en daders. Dat is een persoonlijke zaak. Wij weten dat bijv. in de mediation slachtoffers en aangeklaagden elkaar hebben ontmoet en begrip hebben ervaren en erkenning van het misbruik.

Wij weten ook dat veel mensen géén erkenning hebben ervaren en dat hun zaak door ontbrekend steunbewijs niet gegrond is verklaard.

Wij weten dat de wonden die in de klachtenprocedure opnieuw zijn opengereten soms nauwelijks meer te helen zijn. Wij weten dat de RKK het oplossen van het "misbruikdossier RKK" heeft overgelaten aan enkele mensen in bisdommen en congregaties, maar dat velen zijn blijven wegkijken.

Met die wetenschap vinden wij het onmogelijk om ons te verbinden aan een monument dat de schijn moet ophouden, dat er na 7 jaar sprake kan zijn van verzoening.
KLOKK doet daartoe een klemmend verzoek aan BC en KNR!

Voor wie het gelukt is zich te verzoenen met hun dader(s) hebben wij groot respect. Dat gebeurt soms.

Wij begrijpen al die lotgenoten die decennia in eenzaamheid met hun ervaringen geworsteld hebben om hun hoofd boven water te houden en nog iets van het leven te maken. Sommigen is dat wonderwel gelukt, velen voelen nog dagelijks de pijn.

Dat alles maakt het voor ons onmogelijk om ons te verheugen in de onthulling en ook nog inzegening van dit monument.

De RKK had zélf een stap kunnen zetten om "pontificaal" voor een basiliek of kathedraal een herinneringsmonument te plaatsen, ter nagedachtenis van de kinderen die na het misbruik hun leven beëindigden of wier leven door het misbruik is geruïneerd.

Zo'n stap zou onze steun krijgen.

Guido Klabbers,
Voorzitter Stichting KLOKK.

20-05-2017.

Download deze blog als PDF >

 

NAGEKOMEN MELDINGEN

Vanaf het moment dat het indienen van een klacht niet meer mogelijk was in 2015 heeft de Stichting KLOKK aangedrongen op een regeling voor mensen die zich na die datum zouden melden en een goede reden hadden om niet eerder hun melding te (kunnen) doen.
Er kwam brede steun vanuit de Tweede Kamer voor een regeling voor wat is gaan heten: "de schrijnende gevallen".
In de laatste hoorzitting van de Commissie voor V&J op 30 juni 2016 zegden de voorzitters van de Bisschoppen Conferentie (BC) en Konferentie Nederlandse Religieuzen (KNR) de Kamer toe, met een regeling te zullen komen.

De Stichting KLOKK heeft in opeenvolgende VO vergaderingen aangedrongen op snelheid en op een regeling die recht zou doen aan de behoefte van lotgenoten om erkenning te krijgen. De Stichting KLOKK heeft ernstig bezwaar gemaakt tegen een vorm die primair was ingegeven door "juridische zekerheden".
Telkens weer lopen we er tegen aan dat alle regelingen die worden opgezet door de RKK, worden gedomineerd door "juridische argumenten en regels". De Slotactie werd hierdoor vervreemd van de intentie om erkenning primair te stellen. Net als de Commissie HEG heeft ook de Commissie Slotactie vooral via correspondentie de zaken afgewikkeld, terwijl de oorspronkelijke insteek was met mensen in gesprek te gaan en te erkennen dat het misbruik daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.
Er is een substituut voor bedacht: "de erkenning van het ontstane leed".

Nu na zeven jaar werken in het dossier Misbruik binnen de RKK zou je verwachten dat er geleerd is uit voorgaande regelingen.

In de 0 meting in 2013, die de basis vormde voor structureel overleg in het VO, is dejuridisering van de belangrijkste punten geworden voor het vervolg van het dossier. De vraag dringt zich dan ook op: "zijn we terug naar af?"

Inmiddels weten we dat de nagekomen zaken die als “schrijnende gevallen” getypeerd kunnen worden, inderdaad vragen om een zorgvuldige behandeling door mensen die het willen/kunnen opbrengen om met menselijke maat in gesprek te gaan met de slachtoffers.

Het is goed dat de deskundigheid van het Platform Hulpverlening nog beschikbaar blijft voor een goede verwijzing voor wie professionele hulp nodig heeft.

De RKK kan haar verantwoordelijkheid voor het misbruik en de gevolgen niet terzijde schuiven met een verwijzing naar de uitspraak van de voorzieningenrechter.
Terecht heeft de Tweede Kamer haar daarop gewezen.

Het komt er nu op aan deze groep in persoonlijke contacten te horen, de misdrijven te erkennen en genoegdoening te verlenen voor het de beschadigingen die zijn aangericht bij de kinderen, beschadigingen die een heel leven hun weerslag hebben gehad op persoonlijk geluk, omgang met geliefden, loopbaan en gezondheid.

In dat perspectief is de "symbolische genoegdoening" van max.€ 5000,00 een treurig sluitstuk als je bedenkt dat de groep "schrijnende gevallen" getoetst wordt op de gegronde reden voor het niet eerder melden.

Voor de Slotactie was met Deetman een maximum van € 14.000,00 bepaald. Er is alle reden om voor deze groep straks erkende “schrijnende gevallen” minstens eenzelfde maximum te hanteren.
KLOKK doet daartoe een klemmend verzoek aan BC en KNR!

Guido Klabbers,
Voorzitter Stichting KLOKK.

19-04-2017.

Download deze blog als PDF >

 

BELGIË EN DE DAG VAN "KINDERMISBRUIK"

Zaterdag 8 april is in België een bijzondere dag. Dan wordt stilgestaan bij "kindermisbruik".
Een geweldig initiatief zeker in de aanloop naar wat voor de RKK "De Goede Week" is.
De dag wordt daarmee verbonden met het herdenken van lijden, maar ook vanwege Palmzondag met de (valse) euforie.
In België werd de term Schuldig Verzuim gemunt door Rik Devillé, de voorvechter voor mensenrechten in de Kerk. De dag brengt het Schuldig Verzuim in beeld. In België, maar is ook voor Nederland is dit een signaal. Eigenlijk voor heel Europa.

De afgelopen 7 jaren ligt het misbruik in de RKK onder een vergrootglas in Nederland. Sinds het Rapport Deetman is gewerkt om de schade die het misbruik heeft aangericht in beeld te krijgen, te benoemen en met slachtoffers te werken aan herstel.

Voor velen is hun leven teveel verwoest om werkelijk herstel mogelijk te maken.

De regelingen hebben vaak door hun juridische aanpak de verbinding verhinderd die nodig is om tot herstel te komen. In veel gevallen gelukkig zijn mensen weer in staat gebleken hun leven op te pakken en vooruit te kijken.

Misbruik van kinderen is geen uniek probleem binnen de RKK gebleken. Ook binnen de door de overheid gecontroleerde instituties als kinderbescherming en jeugdzorg, blinden- en dovenzorg is zwaar misbruik vastgesteld.

Waar eerder nog een onderscheid tussen seksueel en ander misbruik werd gemaakt werd toch snel duidelijk dat de verschillende vormen van misbruik allemaal takken waren van de zelfde boom. Mogelijk gemaakt door systemen van machtsuitoefening over kinderen zonder controle en zonder dat volwassenen zich bekommerden om de signalen die kinderen af gaven: het Schuldig Verzuim!

Nog steeds komen nieuwe misbruikschandalen boven water, in de sportwereld en de vermaak industrie waar macht misbruikt wordt ten koste van kinderen.

Wij weten via het dossier Misbruik in de RKK hoe groot de schade is die is toegebracht aan kinderen, omdat wij weten hoe die slachtoffers de afgelopen decennia geleden hebben onder het misbruik en schade ondervonden in het privéleven, maatschappelijke loopbaan, en gezondheid.

Teveel slachtoffers hebben vroegtijdig een einde gemaakt aan hun leven.

Inmiddels kijkt de wereld weer weg als het om kinderen gaat. De vluchtelingenstroom uit m.n. Syrië heeft veel kinderen van hun ouders gescheiden. Zelfstandig zoeken zij noodgedwongen hun weg. Zij zijn ongewenst in Europa, de muren zijn voor hen te hoog. De "beschaafde" christelijke landen die zo graag hun "cultuur en waarden en normen" beschermen tegen de vreemde invloeden uit de niet christelijke wereld, veroorloven zich weg te kijken van wat deze uiterst kwetsbare kinderen overkomt.

Wie vraagt zich nog af wat er met de vele tienduizenden Syrische kinderen gebeurt in o.a. Turkse naaiateliers, die zijn overgeleverd aan mensenhandelaren op de Balkan en het Midden-Oosten. Wie bekommert zich om slachtoffertjes van de orgaan maffia? Hoe zijn zij, die het overleven, er aan toe over pakweg 10-20-30-40 jaar?

Kinderen hebben overal ter wereld recht op bescherming (veiligheid, onderdak en voeding)en onderwijs ongeacht het ras of geloof of herkomst.

Nederlandse christelijke partijen beschermen graag het ongeboren leven maar kijken nu weg als het gaat om bestaand leven dat niet van hun denominatie is.

Nederland zou met de lessen van het misbruik en de eigen grondwet in gedachte, ruimhartig onderdak moeten geven aan vluchtelingenkinderen en steun geven aan de organisaties die zich voor deze groep inspannen. Dat is preventiebeleid.

"Opvang in de regio" is in geval van deze kinderen een dooddoener, een vorm van wegkijken.

Het misbruikschandaal is nog niet voorbij. Er is alle reden voor een Europese dag om kindermisbruik in alle vormen aan de kaak te stellen en kerkelijke en politieke leiders ter verantwoording te roepen wegens Schuldig Verzuim........

Guido Klabbers,
Voorzitter Stichting KLOKK.

07-04-2017.

Download deze blog als PDF >

 

ALLERZIELEN

Een dag die associaties oproept met chrysanten en eikenblad, vroeger zo ongeveer de enige in dit seizoen verkrijgbare bloemen voor een bezoek aan het kerkhof. In het misbruikdossier RKK is veelvuldig verwezen naar het kerkhof, waar de meeste daders inmiddels liggen..... Voor slachtoffers is dit zeer onbevredigend omdat zij geen verhaal meer kunnen halen bij de dader zelf.

Wat nauwelijks aandacht heeft gekregen is dat ook veel slachtoffers zijn overleden, veel zijn er niet oud geworden, veel zijn zelfs op jonge leeftijd gestorven. De doodsoorzaken van die jonge sterfgevallen zijn vaak tragisch. Jong volwassenen die niet verder konden leven met de ervaringen van misbruik.

Zij worden nooit herdacht in de kerkdiensten voor Allerzielen.

Hun familie mist hen. Wie zichzelf van het leven beroofde, heeft voor de RKK afgedaan, begraven in "gewijde grond" was er niet bij. Je belandde achter de heg, in ongewijde grond.

De vraag waarom nog niet alle door Deetman vermoedde slachtoffers zich gemeld hebben vindt o.m. hier een antwoord: zij zijn niet meer bij ons!

De andere groep niet-melders zijn mensen die om voor hen goede redenen er voor kiezen "het verleden niet weer op te rakelen". Om na al die jaren alsnog je familie te vertellen wat er in je jeugd gebeurd is, is ongekend zwaar. De gedachten en herinneringen die daarbij boven komen halen je leven ook weer jaren overhoop, zoals velen die een klacht hebben ingediend nu uit eigen ervaring weten.

Het Meldpunt Misbruik RKK gaat formeel sluiten in 2017. Alle klachten zijn behandeld. Wat nog volgt zijn compensatieaanvragen.

Stichting KLOKK is nog steeds actief om steunbewijs te zoeken om behulpzaam te zijn bij een herzieningsverzoek. Soms door toevalstreffers, vaak door het doorspitten van dossiers, stuiten we toch nog op steunbewijs, dat eerder niet voorhanden was.

Stichting KLOKK blijft dit doen zolang "herzieningsverzoeken" kunnen worden ingediend. Met de feiten van nu zal dit mogelijk tot 1 mei/juni 2017 mogelijk zijn.

Voor wie nog steunbewijs kan en wil leveren is ons devies: doen! Je help elkaar ermee.

Stichting KLOKK ligt nog niet op het kerkhof, zoals sommigen denken. Stichting KLOKK blijft vitaal, blijft open, ook als het Meldpunt Misbruik RKK formeel sluit. Wij blijven bereikbaar voor steunbewijzen, hulpvragen, informatie, aanvullingen op dossiers, lotgenoten die elkaar willen vinden enzovoorts…..

Blijf dus vooral onze website bezoeken: www.klokk.nl waar actuele berichten steeds geplaatst worden. Of bel ons, mail ons!

Guido Klabbers,
Voorzitter Stichting KLOKK.

02-11-2016.

 

ARCHIVERING

Waarom Stichting KLOKK zo'n punt maakt van de archivering van de dossiers en bescheiden m.b.t. het "Misbruikdossier RKK"...?

Vanaf 2010 zijn de verhalen van slachtoffers van misbruik in de RKK niet alleen massaal openbaar geworden (publicatie van Joep Dohmen en Robert Chesall, TV uitzending met twee jongens van Don Rua), maar heeft dit ook een vervolg gekregen. De concrete gevolgen zijn: het instellen van de Commissie Deetman, de inrichting van het Meldpunt Misbruik RKK, met een klachtencommissie, een compensatiecommissie en hulpverlening.

In 2010 en 2011 bleek dat het misbruik niet echt was gedocumenteerd. Via knap speurwerk van de Commissie Deetman is wel een beeld ontstaan van plekken waar veel misbruik heeft plaatsgevonden, de zgn. "hotspots", locaties waar veel jongens of meisjes slachtoffer zijn geworden van een aantal daders verbonden aan die locatie.

Het Deetmanrapport doet daar gedetailleerd verslag van, d.w.z. van de onderzochte locaties.

De tijdsspanne van het onderzoek is achteraf te kort gebleken om alles in kaart te brengen. De afgelopen jaren is er een fijnmaziger beeld ontstaan van de aard en de omvang van het misbruik. De vele meldingen hebben talloze extra locaties in beeld gebracht en op de betrokkenheid van meer organisaties en misbruikvormen de aandacht gevestigd.

De koppeling van seksueel, fysiek, psychisch en economisch misbruik is essentieel om te begrijpen wat zich heeft afgespeeld en hoe kinderen daardoor voor de rest van hun leven in veel gevallen ernstig beschadigd zijn geraakt.

De koppeling met wat de Commissie Samson heeft blootgelegd (ook slechts een deel) met het RKK dossier is van belang, deels door de overlap, maar vooral omdat de verantwoordelijkheid van een systeem dan pas duidelijk wordt.

Dat systeem dreef niet alleen op de doofpot, maar vooral op wegkijkende mensen.

Dat wegkijken bestaat nog steeds!

De nu beschikbare klachten en meldingen maken een samenhang duidelijk. Het misbruik was in de meeste gevallen geen toevallige zwakheid of incident. Wetenschappelijk onderzoek kan helpen om de werkelijke aard en omvang van het misbruik in beeld te brengen en de verantwoordelijkheid van kerkelijke en burgerlijke instanties.

Het zal inzicht geven in hoe misbruik begint met rechteloosheid van afhankelijke kinderen en hoe door geen verantwoordelijkheid te nemen voor het welzijn van die kinderen excessen mogelijk bleken en tot de dag van vandaag nog mogelijk zijn: hoe zijn vluchtelingenkinderen eraan toe?

Het misbruik heeft kinderen tot in hun volwassenheid veel gekost en schade berokkend, het heeft gezinnen veel gekost door ziekte, door relatieproblemen en door gemiste arbeidsinkomsten. De samenleving heeft een hoge prijs betaald vanwege de noodzakelijke ondersteuning, de arbeidsongeschiktheid en de zorgkosten die het gevolg waren van de verslechterde gezondheid van de slachtoffers van destijds.

Is het dan vreemd om te eisen dat de dossiers beheerd gaan worden door het Nationaal Archief i.p.v. door privé stichtingen?

De dossiers moeten niét worden geanonimiseerd en wél toegankelijk zijn voor wetenschappelijk onderzoek!

De dossiers moeten ook toegankelijk worden voor nabestaanden die willen weten of hun vader, moeder, broer of zus ooit is misbruikt, omdat zij het gedrag ook postuum nog willen begrijpen!

Het Nationaal Archief heeft met beide vormen van dossierbeheer ervaring, het is een maatschappelijk breed gedragen instituut met een wettelijke basis.

Een verantwoorde afronding zonder zweem van doofpot moet recht doen aan het herstel voor alle betrokkenen na een zware periode waarin de meldingen zijn gedaan, de klachten behandeld en mensen op weg geholpen zijn om hun toekomst weer perspectief te geven.

Guido Klabbers,
Voorzitter Stichting KLOKK.

31-10-2016.

 

THE DAY AFTER...

29 juni vond een hoorzitting plaats van de Vaste Kamer Commissie voor Veiligheid en Justitie en 30 juni het Algemeen Overleg met de minister van Justitie.

De hoorzitting was de voorbereiding op het Algemeen Overleg. Beide gebeurtenissen waren live te volgen via de livestream van de Tweede Kamer.

KLOKK en de lotgenoten kunnen terugkijken op een bijzondere hoorzitting, waarin in vier ronden achtereen volgens Leo Klein (Stichting Triptiek) werd gehoord over de geheimhoudingclausule in de overeenkomsten die via mediation werden afgesloten, vervolgens de lotgenotenorganisaties KLOKK,MCU en VPKK, daarna Deetman met tot slot de voorzitters van de Bisschoppen Conferentie en de KNR, kardinaal Eijk en broeder van Dam.

De bespreking ging in hoofdzaak over de door Deetman gepresenteerde Monitorrapportage, waarmee hij zijn activiteiten in het dossier "Misbruik in de RKK" afsloot.

Probleem voor iedereen was de late toezending van deze notitie met 90 pagina’s tekst.

De deelnemers aan de hoorzitting leveren altijd een notitie in met de punten die zij van belang vinden m.b.t. het onderwerp.

De inbreng van KLOKK (position letter) staat op onze website.

De uitgebreide notitie van Deetman was voor alle lotgenotengroepen reden om de Kamer te verzoeken in een later stadium uitgebreid te mogen reageren omdat zij zo laat deze binnenkregen.

Op de notitie van Deetman valt na eerste lezing nogal wat op te merken.

Opvallend is de milde toon over het hele proces, er wordt nauwelijks kritiek geformuleerd over de opstelling van de RKK, de uitwerking van de klachtenregeling. Ook geen analyse over de juistheid van de aanpak terugkijkend na 5 jaar en of er alternatieven/verbeteringen denkbaar zouden zijn geweest.

In de hoorzitting was Deetman al duidelijker over met name de wijze waarop een aantal congregaties en het secretariaat van de KNR zich aan de zaak heeft gezet. "Met lange tanden" zei Deetman op 1 juli in een radio uitzending NPO1 om 10.00 uur.

Probleem in de rapportage is, dat deze deels betrekking heeft op de door Deetman zelf uitgevoerde activiteiten zoals de Commissie HEG en de Slotactie. Wij vinden dat je niet "je eigen vlees" moet keuren. Teleurstellend is dat Deetman niets heeft vermeld over belangrijk actoren als het Meldpunt en het Voorzittersoverleg.

Geschokt zijn we door de opmerking in de rapportage dat de slotactie de erkenning is van het leed dat de mensen is aangedaan! KLOKK heeft altijd begrepen dat de Slotactie de erkenning van het misbruik moet inhouden, nadat eerder in de klachten procedure de klacht ongegrond is verklaard. Maar de commissie vaststelde dat het gaat om een authentiek klachtverhaal, waarbij helaas onvoldoende steunbewijs beschikbaar was.

Al eerder had KLOKK in het Voorzittersoverleg deze benadering (erkenning van leed i.p.v. het misbruik) fel bekritiseerd.

KLOKK heeft in de hoorzitting duidelijk gemaakt dat het niet moet kunnen dat de gegevens van het Deetman onderzoek in privé handen blijven. Deetman heeft het onderzoek uitgevoerd niet als privé persoon, maar in opdracht van de RKK.

Door deze informatie te privatiseren, komt het beeld boven van een nieuwe doofpot.

De RKK laat dit kennelijk gebeuren. De vraag is waarom?

In alle gevallen waarin onderzoek wordt gedaan krijgt de opdrachtgever de beschikking over alle gegevens. Waarom wordt hier nu van afgeweken?

Wij denken dat het Nationaal Archief een goede plaatst is om alle gegevens en dossiers m.b.t. dit dossier te bewaren en toegankelijk te maken voor belanghebbenden en toekomstige onderzoekers zoals dit ook het geval is met de dossiers van de "Bijzondere Rechtspleging" na de oorlog.

KLOKK heeft de Commissie geadviseerd de heer Maarten van Boven(voormalig Rijksarchivaris) te laten adviseren over de beste aanpak.

De vaststelling dat "alles is onderzocht" lijkt ons voorbarig. Na het Deetman onderzoek dat inderdaad heel grondig was op de onderdelen die zijn onderzocht is er sinds eind 2011 veel nieuwe informatie in beeld gekomen door de vele meldingen en verhalen van lotgenoten.

Dat levert een complexer beeld dan de vaststelling dat er een x aantal gevallen van misbruik binnen de RKK zijn geweest met op een aantal plaatsen veel slachtoffers en veel daders(hotspots).

Het Deetman rapport ligt bij KLOKK nog steeds letterlijk binnen handbereik om in klachtzaken te kijken wat “Deetman er over heeft geschreven”. In steeds meer gevallen moeten we vaststellen dat wij geen gegevens uit het onderzoek kunnen halen simpelweg omdat die locatie niet is onderzocht, soms vanwege te weinig meldingen en vaak ook omdat er geen gegevens beschikbaar waren.

Er is sinds het Deetmanrapport veel extra informatie over het misbruik bekend geworden.

KLOKK bepleit daarom dat alle nu beschikbare informatie uit m.n. dossiers, overeenkomsten en meldingen op een neutrale plaats onder neutraal beheer wordt verzameld. Die informatie is nu bij Deetman, bij de Commissie HEG, de Commissie Slotactie, het Meldpunt Misbruikrkk, de mediators, congregaties, bisdommen, maar ook bij KLOKK,VPKK en MCU. Interessant is ook de informatie over hoe actoren in het proces hebben gestaan/staan.

KLOKK wil dat alle informatie wordt onderzocht om vast te stellen hoe de werkelijkheid van het misbruik in elkaar stak en hoe seksueel, fysiek psychisch geweld en uitbuiting op een aantal locaties met elkaar samenhing. Het Samsondomein zou hierbij zeker betrokken moeten worden (katholieke Kinderbescherming, voogdij en tehuizen).

Wij vermoeden niet alleen steunbewijs, maar ook dat veel misbruik geen toeval was en zeker geen incidenten. Er zijn organisaties en verantwoordelijken die hebben weggekeken, misbruik hebben gedoogd of er zelf bij betrokken waren. In bepaalde gevallen werden de kinderen aan elkaar doorgegeven.

In de gespreksronde met de lotgenotenorganisaties stelde Willem Bosch van MCU zich zeer kritisch op t.a.v. de klachtzittingen. Dat beeld was m.n. gebaseerd op de ervaring van de bestuursleden van MCU met de klachtzittingen.

Mevrouw Toorenburg vroeg KLOKK naar de ervaringen met de Klachtzittingen. KLOKK verwees met name naar de rol van een aantal aangeklaagden die door hun opstelling "secundaire victimisatie" veroorzaken. Veel mensen komen wel met een goed gevoel uit de klachtzitting. Er is verbetering. De tevredenheid is erg afhankelijk van de samenstelling van de commissie, maar vooral van de uitslag. Een afwijzing blijft een mokerslag, zeker als het beeld is dat steunbewijs niet is meegewogen in de beoordeling.

Een belangrijk resultaat van het gesprek in de ronde met de voorzitters van de BC en KNR is dat zij toezegden met een plan van aanpak te komen van hoe om te gaan met de nagekomen meldingen en daarover jaarlijks aan de Kamer te rapporteren. Een goede stap die ook middels de rapportage door de Kamercommissie beoordeeld kan worden.

KLOKK heeft de afgelopen maanden dit in het VO bepleit en met steun van de commissie is hierop nu een duidelijk antwoord.

Het misbruik dossier is voor Deetman afgesloten voor zijn inspanningen mag waardering worden uitgesproken. Over de uitvoering van de HEG actie en de Slotactie zijn wij echter zeer kritisch.

Het misbruikdossier zelf is geenszins afgesloten honderden lotgenoten worstelen nog met wat in het verleden kapot is gemaakt en hun leven een dramatische wending heeft gegeven.

De lotgenoten en de lotgenoten alleen kunnen het dossier sluiten als dat moment daar is.

Hulp bij deze weg naar herstel blijft geboden.

Het is pijnlijk voor de huidige generatie oversten dat zij met deze erfenis zijn opgezadeld, het is vooral pijnlijk voor al die slachtoffers wier leven verwoest is en het misbruik gevolgen heeft tot in de tweede en derde generatie...

Guido Klabbers,
Voorzitter Stichting KLOKK.

01-07-2016.

 

NIET ROME, MAAR DE SAMENLEVING IS VERANDERD

Als Werkgroep Mensenrechten in de Kerk voelen wij ons aangesproken door de analyse van rector Rik Torfs (DS 11/04/2016) over de 'De schoonheid van de mensenrechten'.

"Een kwart eeuw geleden was de samenleving verdraagzaam, en de paus streng. Vandaag is het andersom", besluit hij. Als ik mij niet vergis maakten wij precies een kwart eeuw geleden zwarte zondag mee (24/11/1991). Het toenmalige Vlaams Blok behaalde 25 jaar geleden 12 zetels. In 2014 nog 3.

In diezelfde jaren '90 legde de toenmalige Poolse paus voor eeuwig en altijd vast dat vrouwen nooit priester zouden kunnen worden. Uit de echt gescheiden personen en mensen die in andere wettelijke samenlevingsverbanden leefden werden niet erkend en gediscrimineerd. Het recente document van de Paus Amoris Laetitia waarin Zijne Heiligheid het heeft over het huwelijk en aanverwante relaties is warm en liefdevol van toon. Geen bokshandschoenen. Integendeel, de taal is Zuiders en warm. Maar de besluiten zijn dezelfde als die van de Poolse paus van 25 jaar geleden. Zacht in de pastoraal, hard in de doctrine. Hard vooral ook in de toepassing ervan. Of is er toch één lichtpuntje? Uit de echt gescheiden gelovigen zullen voortaan toch de communie kunnen ontvangen. Maar daar moet eerst een plaatselijk bisschop zijn toelating voor geven. Lees: pas na een schuldbekentenis kan vergiffenis volgen. Maar voor de rest blijft alles streng én onrechtvaardig bij het oude. Vrouwen zijn nog steeds niet gelijkwaardig aan mannen, want ze kunnen nog steeds geen sacramenten toedienen en niet alle bestuursfunctie in kerken en parochies krijgen. Het huwelijk blijft ook exclusief voor mensen van een verschillend geslacht. Wie is hier uiteindelijk het meest verdraagzaam? Wie is hier het meest geëvolueerd de laatste 25 jaar? De Roomse kerk of de Vlaamse samenleving?

Of de regelgeving van Rome de westerse samenleving nog veel zal beïnvloeden?Ik geloof het niet. Niemand moet zich verplicht voelen te behoren tot die kerk. In deze samenleving zijn er goddank vele wegen die naar geluk kunnen leiden. Zelfs binnen de katholieke kerk, ondanks Rome.

Pijnlijker vind ik de uitspraak van Torfs waar hij tussen de regels door een verwijzing maakt naar het dossier seksueel misbruik in de kerk. "Hoe straf je een dader zonder hem te ontmenselijken, zonder hem te folteren of te doden?" Ik denk niet dat bij vele mensen, zelfs bij de slachtoffers van een seksueel misdrijf, deze gedachte speelt. Slachtoffers wensen enkel dat er een degelijke procesvoering wordt gehouden. Degelijkheid houdt ook in dat allen die de misdaad mogelijk hebben gemaakt ter verantwoording mogen worden geroepen. Denk maar aan het dossier van het schuldig verzuim in de katholieke kerk in het misbruikdossier. Waarom zou er op z'n minst geen proces mogen worden gevoerd? Inroepen dat feiten verjaard zijn... laat dat aan de rechter over. Bestook de makers van die wetten als deze wetten ouderwets en uitgehold zijn geraakt. Dat kan in deze samenleving. Dat heet gewoon democratie. Dat kan nog steeds niet in de katholieke kerk van paus Franciscus. Het spijt mij dit te moeten schrijven.

Ook het schuldig verzuim van bisschoppen en oversten moet voor de rechter gebracht kunnen worden. Slachtoffers eisen geen gelijk, enkel een degelijk proces. Slachtoffers eisen niet dat daders en zij die hen beschermen gefolterd of gedood zouden worden, zoals Torfs dramatiseert. Slachtoffers eisen gewoon dat er op een eerlijke en degelijke juridische wijze gezocht wordt naar hoe het delict in mekaar zit en hoe het zo ver is kunnen komen dat daders zijn kunnen blijven doorgaan met zondigen, nadat hun oversten, precies omdat ze van het misdrijf op de hoogte waren, hen hiervoor menigmaal hebben herbenoemd op nieuwe plaatsen.

Suggereren dat slachtoffers op wraak uit zijn, als argument gebruiken dat de samenleving meer onverdraagzaam is geworden, is dat niet al te kort door de bocht om te beweren dat dé mensenrechten in gevaar zijn? Waarom zouden de heilige mensenrechten in gevaar gebracht worden als slachtoffers van historische misdrijven gewoon naar de rechter stappen? Zij willen geen daders verkrachten of vermoorden. Zij willen erkenning van wat is gebeurd. Zij willen genezing voor de gehele samenleving die al te lang gebukt ging onder het kerkelijk taboe van het doodzwijgen.

Zolang er geen rechtszekerheid gewaarborgd is voor allen, is de rechtstaat aan verbetering toe. Het kerkelijk middeleeuws principe dat kinderen en vrouwen het bezit zijn van de man ligt nog steeds aan de basis - ook in de westerse rechtspraak - dat de mensenrechten van kinderen en vrouwen een strijdbaar item moet blijven. Ik ga er niet van uit dat kinderen en vrouwen, om die gelijkberechtiging in kerk en samenleving te bekomen, er op uit zijn te folteren en te doden. Maar is het effen toegelaten dat zij hun stem verheffen?

Mensen rechten gebeurt nooit door mensen te vernederen. Wie van criminele feiten beschuldigd wordt of wie er van beschuldigd wordt criminelen een hand boven het hoofd te houden hebben recht op een eerlijk proces. Slachtoffers er van verdenken dat zij er op uit zijn het 'oog om oog, tand om tand' toe te passen, is dat niet hetzelfde als die diezelfde slachtoffers er van te beschuldigen dat zij nog in de Oud Testamenttijd leven?

Komt de schoonheid van de mensenrechten niet pas écht tot haar recht als kinderen, vrouwen en mannen, allen gelijkwaardige kansen krijgen op de verdediging van die rechten? Mocht die stap ook in de katholieke kerk gezet kunnen worden, het zou een overwinning zijn voor die zo geliefde mensenrechten wereldwijd en misschien zelfs van de katholieke kerk.

Rik Devillé

www.mensenrechtenindekerk.be

15-04-2016.

 

KAN BISSCHOP VANGHELUWE NU NIET GEREHABILITEERD WORDEN?

Van Cauter, advocaat van de in Frankrijk residerende bisschop Vangheluwe beweert fijntjes dat hij geen probleem heeft met de mededeling van het Federaal Parket om zijn cliënt en andere bisschoppen en oversten niet te vervolgen voor schuldig verzuim in het pedofiliedossier van de kerk. 'Ik denk niet dat het voor mijn cliënt mogelijk is om nog gerehabiliteerd te worden. Hij (Vangheluwe) verwacht dat ook niet meer. Het onderzoek heeft op iedereen zwaar gewogen die erbij betrokken was, dus ook op mijn cliënt', aldus advocaat Van Cauter.

Terwijl ondertussen in Namen een gelijkaardig burgerlijk proces wordt gevoerd tegen bisschop Léonard die wél een geldboete van 10.000 euro te betalen kreeg als straf voor het schuldig verzuim in een dossier van kerkelijk seksueel misbruik van 1987-89. Hoe moeten wij verstaan dat een proces - waarvan de feiten zich afspeelden in de jaren 1980 - wél nog kan gevoerd worden, terwijl een gelijkaardig dossier dat zich afspeelt in 2010 verjaard zou zijn? Het Federaal Parket te Brussel beweert nu dat in het strafdossier Operatie Kelk de zgn. Danneeltapes verjaard zijn. Terwijl heel het land zich kan herinneren dat deze tapes tot stand kwamen in een gesprek van 2010. Hoe het Federaal Parket wil aantonen dat een dossier van 2010 verjaard is, is mij niet helemaal duidelijk.

Op het moment dat de kardinaal die woorden uitspreekt in 2010 is Vangheluwe nog in dienst. Het gesprek laat bovendien duidelijk horen dat de kardinaal niet zinnens is Vangheluwe te motiveren ontslag te nemen. Hij maant eerder het slachtoffer aan 'wacht nog een jaartje, dan gaat hij met pensioen'. Zo ging dat in die jaren in menig dossier. Had dat slachtoffer geluisterd naar de 'wijze' woorden van de kardinaal, had bisschop Vangheluwe nog een jaar langer de tijd gekregen die dingen te doen die hij graag deed. Kan er meer duidelijk bewijs zijn, - en voor heel de wereld zichtbaar gemaakt - dat er in 2010 sprake was van schuldig verzuim door de kardinaal? Maar wat dan met het imago?

Daar doet Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven en hoofd van de katholieke intelligentsia van Vlaanderen nog een pijnlijk schepje voor de slachtoffers boven op. Hij schrijft "Al heeft de kerk niet op verjaring gegokt. Zij heeft na de parlementaire commissie schadevergoedingen uitgekeerd aan slachtoffers, terwijl zij hiertoe niet verplicht was."

Is rector Torfs vergeten dat de kerk is moeten gedwongen worden, dankzij een parlementaire commissie haar verpletterende verantwoordelijk ter zake te nemen? Dit had niets met goesting te maken. Dat resulteerde in een zwak compromisresultaat dat inhield dat de meer dan 1.000 slachtoffers voortaan hun mond moesten houden (weer eens) om in ruil hiervoor een symbolisch bedrag op hun rekening gestort te krijgen. In geen enkele dadingsovereenkomst is meer dan 1/20ste van de reële schade uitbetaald. Als Torfs toch het begrip schadevergoeding bewust hanteert wil hij laten uitschijnen dat de bisschoppen de volledige schade - die de slachtoffers als gevolg van het kindermisbruik hebben opgelopen - hebben uitbetaald. Men kan rector Torfs toch niet gaan verdenken een gebrek aan intelligentie of een gemis aan morele klasse te bezitten? Wat speelt bij hem dan wel mee om dergelijke kwetsende en onprofessionele redenering te produceren?

En in het zgn. Arbitragedossier ging het enkel om de vraag het historische leed an sich dat daders hadden aangebracht in kaart te brengen. Dat in de loop der jaren zovele daders zovele keren op nieuwe plaatsen werden herbenoemd precies omdat oversten weet kregen van de strafbare feiten die de eerwaarde heren op hun kerfstok hadden, is het vandaag blijkbaar niet meer de moeite dit tegen het daglicht te houden.

Zolang het ijveren voor rehabilitatie van het eigen imago van de kerkleiders primeert op het herstel van de slachtoffers die het kerkinstituut maakt is geen toekomst mogelijk voor die kerkoversten in dit land. De vergoelijkende woorden van rector Torfs ten spijt.

Rik Devillé

www.mensenrechtenindekerk.be

21-03-2016.

 

OPENHEID EN STEUNBEWIJS

Joep Dohmen en Robert Chesal leggen in het NRC dit weekend de vinger op de zere plek en de kwetsbare delen.

De balans na vijf jaar werken moet nog worden opgemaakt, maar ook KLOKK moet vaststellen dat door schikkingen en mediation veel informatie buiten beeld blijft.

Als de betrokkenen gewerkt hebben in het belang van de slachtoffers zou het geen probleem moeten zijn om openheid te betrachten over de zaken die zijn geschikt of waarin mediation heeft plaatsgevonden.

Die openheid moet betrekking hebben op: welke daden en gevolgen van de daden zijn erkend, hoe met de vermogensschade is omgesprongen, maar zeker ook welke dader het betreft.

Door dit alles buiten beeld te houden lijkt het weer op een doofpot. Sinds 2010 zijn de slachtoffers partij, en is ook de samenleving partij geworden, omdat het gaat om iets dat zich destijds onder hun ogen kon afspelen door... een doofpot.

Een vervolg op de oproep van de voorzitters van de KNR en BC op 13 december 2013 in De Telegraaf en de regionale pers: stop met het zwijgen! Moet dan ook zijn : oversten en bisschoppen lever de gegevens van mediation en de schikkingen zodat deze toetsbaar zijn en steunbewijs kan worden gebruikt.

Wie niets heeft te verbergen zal hier geen probleem mee hebben.

Als het geen zuivere koffie blijkt te zijn en er weer wordt gezwegen, dan weten we ook hoe de vlag er voorstaat na vijf jaar.

Het proces van "erkenning, genoegdoening en compensatie" vraagt om transparantie. Dat geldt voor de individuele klachten en voor de zaken die door groepen in de mediation zijn afgewikkeld.

De oversten die via mediation hebben gewerkt hebben niet de noodzaak tot steunbewijs benadrukt. Dit gebeurt wel in de klachtenprocedure. Integere klachten zijn afgeschoten door commissies wegens gebrek aan steunbewijs.

Die lotgenoten komen dan bij de Slotactie. Door het mislopen van de normale compensatie, heeft KLOKK deze exercitie een compensatie-reductieprogramma genoemd. Bij beschikbaar steunbewijs had dit niet gehoeven.

Het is de bonus op het zwijgen...

Het uitblijven van informatie over aangeklaagden in mediation en schikkingen kan nu worden uitgelegd als het belemmeren van een faire klachtenprocedure, waarin het slachtoffer kan rekenen op een faire behandeling.

Een overste of bisschop die geen informatie deelt met de klachtencommissie, of doet voorkomen dat er geen archieven zijn en het dus niet bestaat dat pater/broeder X daders zijn, maar daar effectief wel over beschikt, zit te verzaken.

Er is alle reden om voor de lotgenoten door te zoeken en te spitten. Daarbij zullen wij zeker weer stuiten op "schuldig verzuim”" ditmaal het niet delen van info.

De Belgische justitie heeft dit soort praktijken aldaar inmiddels in het vizier. Nu Nederland.

Guido Klabbers,
Voorzitter Stichting KLOKK.

21-03-2016.

 

HET VERDRIET VAN DE BELGEN...

De berichten van onze Belgische vrienden zijn niet opwekkend, zeker niet als daarbij de commentaren vanuit de RKK worden gevoegd.

Er wordt een laatste poging gedaan om mensen te bewegen zich te melden. De wijze van melden is in België anders verlopen dan in Nederland: je meldde je of bij het hof van Arbitrage (een onafhankelijk meldpunt) of rechtstreeks bij de aangeklaagde, het bisdom of de congregatie.

In België hebben circa duizend mensen zich gemeld.

Wij mogen aannemen dat in België de doofpot nog dichter zit dan in Nederland en de verwevenheid van kerk, politiek en pers en nog groot is.

In vergelijking met Nederland is de pers in België veel terughoudender om de RKK te confronteren met de misdaden, begaan tegen kinderen. De ruchtbaarheid die aan zaken is gegeven heeft daarom nooit de omvang en de toon gekregen zoals wij die in Nederland kennen.

Al tientallen jaren is in België de organisatie "Mensenrechten in de Kerk" actief. Deze organisatie van lotgenoten is stelselmatig niet betrokken bij het oplossen van het misbruikdossier. In België (alleen daar?) heeft de RKK een bijzondere opvatting over hoe het spel gespeeld moet worden.

Mgr. Bonny licht het ook zelf toe: "In de gesprekken met slachtoffers moeten wij empathie tonen". De praktijk voor de rechtbanken is echter anders... daarover zegt hij: "Welnu, dat is het werk van de juristen, dat is een ander metier..."(?).

De woordvoerder van Belgische organisatie Mensenrechten in de Kerk, Rik Devillé, hield mij deze week het verhaal van de verloren zoon voor: de vader moet kiezen, maar heeft beide zonen lief. De Kerk kiest er systematisch voor de daders de hand boven het hoofd te houden en hun woord te geloven boven het woord van het slachtoffer. Hoewel alle katholieken kerkrechtelijk gelijk zijn werken alle regels ten faveure van de clerus.

De positie van de slachtoffers is zwak in België, er wordt verdeeld en geheerst

Maar hoeveel beter is de situatie in Nederland?

Juridisering is nog een hardnekkig kwaad. Congregaties huren juristen in om de geloofwaardigheid van slachtoffers aan te tasten, om ze weer onderuit te halen.

Er lijkt een uitwisseling gaande van zaken waarop je een slachtoffer kunt aanpakken en aan het twijfelen brengen. "Nee die broeder werkte daar toen nog niet/niet meer" en "nee die zuster had geen nachtdienst, dus kon zij het niet geweest zijn".

Wees eindelijk fair en zeg: "Het is beschamend dat dát in onze school/ons tehuis is voorgekomen, dat feit telt en dat erkennen we."

Er zijn congregaties en bisdommen die zowel in de klachtzitting als daarbuiten uitstekend met de slachtoffers omgaan. Helaas is een te groot aantal nog blijven steken in het gedrag van de eerste jaren van het misbruikdossier.

Het verdriet van de Belgen, hun uitsluiting door de RKK, hun bejegening door de RKK in rechtszittingen (juristen treden op namens en in opdracht van de aangeklaagden!) moet ook voor veel Nederlandse lotgenoten herkenbaar zijn.

Ook in Nederland wordt buiten de slachtoffers om "hun erkenning, genoegdoening en herstel" geregeld. Niet de wensen/behoeften van de slachtoffers zijn bepalend, maar de bescherming van het instituut.

Wij meenden begrepen te hebben dat Paus Franciscus heeft opgeroepen tot een andere houding.

Naar de Paus wordt kennelijk selectief geluisterd in België, maar ook hier in Nederland.

Er is dus nog steeds veel gedeeld verdriet tussen ons en onze Belgische buren!

Guido Klabbers,
Voorzitter Stichting KLOKK.

24-02-2016.

 

BISSCHOPPEN HOEVEN VAN DE PAUS SEKSUEEL MISBRUIK NIET TE MELDEN!

"Het is niet persé hun taak kindermisbruik te melden"

Het Vaticaan is de schaamte voorbij zoals blijkt uit een document dat de Guardian in zijn bezit heeft. Ook het Katholiek Nieuwsblad bericht hier vandaag over, onderbouwd en evenwichtig.

Het Vaticaan maakte recentelijk goede sier met een commissie en met enkele ferme uitspraken. De onderzoekscommissie speelde geen rol ...en ferme uitspraken? ... Ach papier is geduldig en het kerkvolk slikt alles. Ofwel: het misbruikschandaal kan weer in de doofpot.

In de afgelopen vijf jaar is, sinds het bekend worden van het misbruikschandaal in Nederland, de geloofwaardigheid van de RKK niet zo ernstig aangetast, als door de stellingname eergisteren van het Vaticaan.

Slinks heeft het Vaticaan meegedeind met alle commotie, een kans afwachtend om weer te herstellen wat men verloren achtte: de macht en het vermogen, het eigen personeel af te schermen. Door deze actie is alle geloofwaardigheid naar de prullenbak, alle woorden zullen nog gezien worden als potentiële nieuwe leugens. We kennen nu de wens van de RKK, herstel van de oude doofpotcultuur!

Dit beeld kan alleen nog weerlegd worden met een officiële verklaring van de Nederlandse Bisschoppen Conferentie nl. dat zij afstand neemt van deze romeinse opvatting. Alleen constructieve daden zullen vanaf vandaag nog indruk kunnen maken.

Volgens Nederlands recht moet iedereen die kennis draagt van een misdrijf dit melden.

KLOKK vindt dat de RKK in de eerste plaats de Nederlandse wet dient te eerbiedigen. Kerkelijk recht is per saldo -net als de sharia- de rechtspleging binnen een religie, die geen rol dient te spelen in een seculiere samenleving waarin de scheiding van kerk en staat een grondwettelijk beginsel is.

De nieuwe klachtenregeling die vanaf 1 juli 2015 bij het Meldpunt van de RKK van start gegaan is dient ook met argusogen te worden bekeken. Ongeacht de zwaarte van het delict wordt seksueel misbruik nu ineens "grensoverschrijdend gedrag" genoemd. Het is en blijft interne "rechtspleging".

Vroeger werd veel geseponeerd en werden daders overgeplaatst. Bij slachtoffers bestond de hoop dat er iets zou zijn veranderd. Sinds eergisteren weten we dat de RKK niet is veranderd en dat, als niet wordt opgelet, zaken weer in de doofpot verdwijnen. Wij bij KLOKK weten na honderden zaken hoe slachtoffers en hun familie vaak onder druk gezet zijn.

Deze praktijk lijkt in ere hersteld. Eergisteren was het dus ASWOENSDAG, een in- en in-zwarte dag, waarin van boetedoening een cynische grap is gemaakt door het Vaticaan.

Let maar op wie daar op TV weer een draai aan gaat geven: onze nationale pretplebaan, of de mediageile kerkjurist?

Guido Klabbers,
Voorzitter Stichting KLOKK.

12-02-2016.

 

ALLES VAN WAARDE IS KWETSBAAR...

Door het (kerkelijk) kindermisbruik weten duizenden slachtoffers dat. Zij waren kwetsbaar en hun waarde werd niet beschermd. Toen was er nog geen Kinderombudsman.

Er is nu Marc Dullaert. Een kinderombudsman die niet achter zijn bureau is blijven zitten. De nieuw aangestelde Nationale Ombudsman R. Van Zutphen wil hem vervangen, om zo zijn eigen team te kunnen samenstellen... Een onzalig idee. Het gaat deze man dus niet om de kwaliteit, maar om zijn eigen team te kunnen vormen.

Vanuit het perspectief van slachtoffers van misbruik is Marc Dullaert een zeer goede kinderombudsman. Van Zutphen zelf is iemand met een behoorlijke staat van dienst. Hij zou dus moeten onderkennen dat deze kinderombudsman iemand is die je graag in je stal hebt. Verschillende smaken, diversiteit, werkt uiteindelijk verrijkend.

Het belang van kinderen hoort voorop te staan, kinderen zijn in Nederland kwetsbaar, maar daarbuiten verkeren nog vele duizenden kinderen in gevaar. De "verdwijning" van tiendduizenden vluchtelingenkinderen is zeer schokkend. Deze situatie is actueel en dat blijft helaas nog geruime tijd zo. Dat maakt het nodig dat er mensen zijn die niet wegkijken. Marc Dullaert is zo iemand.

Juist wij, slachtoffers van misbruik, moeten ons inspannen voor een tweede termijn voor hem. Er is een gedreven en ervaren ombudsman nodig die weet waar kinderen bedreigd worden en zich ook met collega's in andere landen kan inspannen voor de bescherming van kinderen. Wij zijn slachtoffer geworden van "schuldig verzuim", mensen die wegkeken, wij kunnen nu niet meer zeggen, "dat heb ik niet geweten..."

Het wordt een mooie test of de RKK en de Overheid iets geleerd hebben van de misbruikschandalen die de afgelopen jaren zichtbaar zijn geworden. Of zij Marc Dullaert steunen en hem willen behouden als voorvechter voor het recht van kinderen op veiligheid.

Wij tekenen dus mee voor het behoud van Marc Dullaert als Kinderombudsman. U ook?!

www.petities24.com/marcdullaert

Guido Klabbers,
Voorzitter Stichting KLOKK.

02-02-2016.

 

HOEZO GELOOFWAARDIGHEID?

Nog regelmatig worden aanslagen op de geloofwaardigheid gepleegd. Die aanslagen worden niet van buitenaf gepleegd maar van binnenuit.

Dit lijkt een raadseltje.
We laten je niet langer in spanning: Het gaat om de geloofwaardigheid van uitspraken van de Klachtencommissie:
Je komt met je klacht bij de klachtencommissie voor de behandeling van je misbruikzaak. Formeel wordt de indruk vermeden dat het om een 'soort rechtszitting' gaat.
De Klachtencommissie wordt wel altijd voorgezeten door een (oud)rechter. De andere leden hebben wisselende deskundigheden, die niet persé betrekking hebben op het soort zaken dat wordt behandeld. Er is zelfs een lid van een congregatie die deel uitmaakt van de klachtencommissie.
De specifieke kennis over kerkelijk kindermisbruik was zeker de eerste jaren niet aanwezig. Mogelijk heeft het behandelen van de vele zaken en het lezen van de klaagschriften wel dit inzicht vergroot.

De praktijk van een zitting verschilt nogal. De ruimte die aangeklaagden krijgen ook. Wat opmerkelijk is dat aangeklaagden kennelijk altijd op hun woord worden geloofd. Merkwaardig: ervaren rechters die zich iets op de mouw laten spelden door een aangeklaagde. Dit staat in tegenstelling tot de behandeling van de klager, die afgestraft wordt op elke misser of gat in zijn/haar herinnering. 'Beweringen' moeten worden aangetoond.
Daarmee wordt vooral "rechtbankje" gespeeld, voorbijgaand aan het trauma en voorbijgaand aan het feit dat het aantal fake-meldingen dat tot een klachtzitting komt door de bank genomen op één hand is te tellen. Toch blijft iedere klager behandeld worden als potentiële gelukzoeker.

Een non die iets ontkent komt er zonder meer mee weg, een broeder idem. Tot voor de rechtbank kan een aangeklaagde onder ede blijven ontkennen, zelfs als er getuigen zijn die het tegendeel bewijzen. De "jokbereidheid" is onveranderd hoog bij bepaalde congregaties. Zelfs een bisdom is erop betrapt.
De simpele bewering dat de aangeklaagde non bijvoorbeeld 'geen nachtdienst deed' wordt voor zoete koek aangenomen. De Klachtencommissie vraagt niet om verificatie.

Helemaal te grijs voor woorden wordt het, als de latere dwalingen van een klager worden vermeld in het advies van de klachtencommissie, als zijnde kennelijk relevant voor de ongegrond verklaring!

De rechter had juist moeten aanslaan op deze wetenschap. Immers, ervanuit gaand dat de gezinservaring van de klager reden gaf tot uithuisplaatsing door de kinderrechter, lag er dus een verantwoordelijkheid bij deze instelling om van dit kind iets te maken en het te behoeden voor misstappen.
Hier was en is sprake van schuldig verzuim. En bij schuldig verzuim had een nadere verantwoording van de kant van de congregatie geëist moeten worden.
Eenzelfde situatie deed zich eerder voor in een zaak, waar de congregatie weg kwam na een herzieningsverzoek met nieuwe feiten.

Het knelpunt is dat alle zaken bezien worden als individuele zaak in relatie tot een bepaald misdrijf in een bepaalde aard en omvang. De klachtafhandeling is pas toereikend als de context wordt meegenomen. Het veel voorkomen van misbruik door veel daders in een organisatie is al een belangrijke indicator.

Het woord pedofilie is de afgelopen jaren nauwelijks genoemd, maar na vijf jaar heeft een aantal congregaties en bisdommen de schijn ernstig tegen gekregen. Op basis van die wetenschap zou een andere benadering van de slachtoffers in de rede liggen.
De RKK heeft deze aanpak ontwikkeld. Met alle gevolgen van dien. Het heeft reparatieacties door de RKK nodig gemaakt, zoals de HEG-actie en de Slotactie.

Wij vrezen nog wel voor allen die tussen wal en schip zijn geraakt in het slotactieproces.
Zijn alle ongegrond verklaringen met de opmerking "het is een authentiek verhaal" inmiddels via de Slotactie opgepakt???
Laat KLOKK weten als je nog niets hebt gehoord over de slotactie en laten ook vooral juristen die weten dat hun cliënt nog niets heeft gehoord, contact met ons opnemen! Wij maken er werk van!

Guido Klabbers,
Voorzitter KLOKK.

12-01-2016.

 

EXCUSES VLAAMSE BISSCHOPPEN AAN DE SLACHTOFFERS GEDWONGEN ADOPTIES

BRUSSEL (KerkNet/IPID) - Naar aanleiding van de excuses die het Vlaamse parlement dinsdagmorgen aan de slachtoffers van gedwongen adoptie aanbood, stuurden de Vlaamse bisschoppen volgend persbericht uit. Het persbericht is namens de Vlaamse bisschoppen ondertekend door mgr. Johan Bonny, bisschop van Antwerpen en referent.

“Samen met het Vlaamse Parlement willen ook wij, de Vlaamse bisschoppen, namens de katholieke kerkgemeenschap, onze excuses aanbieden aan de slachtoffers van gedwongen adopties.

Wij leven mee met het verdriet en de trauma's die de scheiding van moeder en kind - toen en nu - met zich meebrengen. Wie de beslissing ook nam en in welke omstandigheden dat ook gebeurde, de scheiding van een moeder en haar kind laat diepe wonden na. Die wonden genezen niet zomaar. Geboortemoeders weten niet waar of bij wie hun kind is terechtgekomen, ze leven in twijfel in onzekerheid. Vaak blijven zij de verwijdering van hun kind als een levenslang gemis meedragen. We moeten erkennen dat in het verleden, in geval van adoptie, te weinig aandacht werd geschonken aan de geboortemoeder, aan haar emoties en het verdere verloop van haar levensverhaal.

Adoptiekinderen vinden het verwarrend dat hun moeder niet hun natuurlijke moeder is, hoe goed hun adoptieouders ook voor hen zorgen. Met de jaren komen bij hen vragen naar boven over het hoe en het waarom van de adoptie. Ook zij dienen een hele weg af te leggen om hun echte levensverhaal te kennen en te integreren.

Wij erkennen het leed dat vele geboortemoeders en adoptiekinderen moeten dragen. Wij willen dat leed helpen lenigen, onder andere door mee op zoek te gaan naar beschikbare informatie. Sinds wij op deze problematiek werden aangesproken, hebben wij een netwerk van contacten gevormd, voornamelijk met de bedoeling om archiefmateriaal terug te vinden en de beheerders ervan te overtuigen alle beschikbare informatie door te geven aan Kind & Gezin. Langs deze weg willen wij verder bijdragen aan de zoektocht van geboortemoeders en adoptiekinderen.

De vitale verbondenheid tussen een moeder en haar kind is zo sterk dat iedere breuk in deze relatie als een levenslange kwetsuur aanvoelt. Waar mogelijk willen wij deze kwetsuur helpen helen. Wij roepen alle kerkelijke instellingen of verantwoordelijken op om daaraan mee te werken. Wij zijn beschikbaar voor wie daarbij onze hulp nodig heeft.”

Met dank aan Bert Smeets / MCU

27-11-2015

 

"ZO WAARLIJK HELPE MIJ GOD ALMACHTIG"

Iedereen kent deze eedtekst.

Waar niet-gelovigen "de belofte" doen om de waarheid te spreken, spreken gelovige mensen graag hun waarheid met de hulp van god.

Is dat een garantie op het spreken/horen van de waarheid?

Woensdag 25-11-2015 was ik namens Stichting KLOKK aanwezig bij twee getuigenverhoren. Het betrof het horen door de rechter in Breda van een slachtoffer en een aangeklaagde. 'Dader' mogen we formeel niet zeggen, dat mag pas als iemand is veroordeeld. Via dit getuigenverhoor werd gepoogd de nog levende dader, die de misdrijven waarover een klacht was ingediend bij de Klachtencommissie, daar stelselmatig had ontkend.

Klachten tegen levende daders zijn daar (bijna) allemaal ongegrond verklaard. Getuigenverklaringen konden niet opwegen tegen de ontkenning. Alle levende daders ontkennen het hun ten laste gelegde misbruik en komen er mee weg, hoe gedetailleerd de klachten ook zijn. Ze staan dan niet onder ede. In de klachtenprocedure van de RK Kerk zijn de aangeklaagden beter beschermd dan de klagers, de slachtoffers. De afgelopen jaren zijn slachtoffers zonder blikken of blozen onderuit gehaald in de procedure, omdat de aangeklaagden keihard ontkenden.

Zoals voormalig advocaat Bram Moskovisch zijn klantengroep vooral had bij de poederbranche en wit-wasserettes of politici die niet van bont (minder bont) houden, maar enkel van stralend wit, zo opereerden er enkele advocaten t.b.v. congregaties en aangeklaagden die van niks wilden weten en zich nergens voor verantwoordelijk voelden.

Ondanks de "dejuridisering" zijn deze juristen nog actief.

De getuigenverhoren onder ede van woensdag brachten geen verandering: het slachtoffer vertelde over zijn jaren in St. Joseph, Cadier en Keer. Het geweld werd daar systematisch uitgeoefend. Groepsleiders en "leraren" werden zonder pedagogische scholing voor de groep gezet. Naast het fysiek geweld, en dat was zeer grof, waren er enkele broeders die zich frequent schuldig maakten aan seksueel misbruik. Aannemelijk is dat zij daar ook onderling contact over onderhielden.

Voor veel kinderen was het een hel.

De aangeklaagde van woensdag jongstleden ontkende zijn betrokkenheid bij seksueel misbruik en fysiek geweld. Hij wist wel dat anderen zich daaraan schuldig maakten. De man, nu nog zeer groot en recht van postuur (tegen de 2 m.) deelde weleens een "paar oorvijgen" uit als hij zich "bedreigd" voelde. Die dreiging was ook reden tot fouillering van jongens, die zich dan tot op de onderbroek moesten uitkleden. In bepaalde gevallen ging de visitatie verder, tot in de bilnaad. Dat was als daar scherpe voorwerpen werden vermoed, die later een dreiging voor hem zouden kunnen vormen.

Ik zag het voor me: dat kleine joch en die grote man. Wát een dreiging gaat er uit van een kind dat opgesloten werd in het cachot.

Opmerkelijk was de mededeling dat zo'n 5 jongens een zelfmoordpoging hadden gedaan in het cachot. Na te zijn verbonden gingen ze weer het cachot in. Zeer zorgzaam dus, dat ze verbonden werden...

De kinderrechter zal hiervan destijds niet op de hoogte zijn gebracht. De huisarts uit Heer zal ook geen melding hebben gedaan. Die zal braaf gezwegen hebben.

De commissie Deetman heeft St. Joseph in Cadier en Keer niet echt onderzocht. Archiefmateriaal ontbrak, weg... foetsie...

Los van de ontkenning onder ede van de aangeklaagde ontstond woensdag toch een beeld van St. Joseph dat mij tot de slotsom brengt: een gemiste kans dat Deetman en later Samson hier geen onderzoek heeft gedaan. Hier is mogelijk een situatie geweest waar van hoog tot laag en met medeweten van externen als huisarts(en) en Kinderbescherming sprake is van schuldig verzuim.

Kinderen waren daar overgeleverd aan de grillen van ongeschoold personeel.Systeemverantwoordelijkheid en schuldig verzuim, de onderzoeken hebben tot dusver daar niet zoveel nadruk op gelegd.

Welnu, het wordt hoog tijd dat dit wel gebeurt.

Zo waarlijk helpe mij mijn geweten.

Guido Klabbers

Voorzitter Stchting KLOKK

27-11-2015

 

TOEKENNING ECI LITERATUURPTIJS 2015 VOOR JEROEN BROUWERS' BOEK "HET HOUT" FLINKE TIK VOOR DE RK KERK ANNO 2015.

Op 12 november 2015 heeft de jury van de ECI Literatuurprijs 2015 deze prestigieuze prijs toegekend aan schrijver Jeroen Brouwers voor zijn meesterlijke boek "HET HOUT".

Het boek speelt in Jongensinternaat Bleijerheide en is met de vulpen geschreven door de auteur, die vanuit het perspectief van Broeder Bonaventura en twee pupillen beschrijft, wat seksueel misbruik en geweldsmisbruik van broeders betekent voor de jongens.
Broeder Bonaventura is er getuige van. Hij zwijgt.

Het boek sleurt je mee in de ellende van de jongens maar beschrijft ook de wurgende en hypocriete sfeer tussen de daders en Broeder Bonaventura. Als observator wordt hij gaandeweg medeplichtig aan de ernstige misdrijven die anderen plegen. Naast de doodzonde die misbruik van kinderen heet, is de grootste misdaad het collectieve zwijgen 'tot in de dood' van de daders en hun verantwoordelijken. Niet minder schuldig dus maakt Bonaventura zich, door daar op zijn beurt weer te over te zwijgen en weg te kijken.
Wat de gevolgen zijn voor de jongens, komt, niet in het minst vanwege de spreek-schrijfstijl van Brouwers - je hoort Brouwers' vulpen over het papier gaan, je ruikt de inkt -, loeihard binnen.

De toekenning van de ECI Literatuurprijs 2015 is dé erkenning voor Brouwers' meesterschap en volharding als auteur.
Bovenal geeft de jury, door deze prijs aan HET HOUT toe te kennen, erkenning aan alle slachtoffers van misbruik in internaten waar RK geestelijken huis hielden.

Met de toekenning van deze prijs deelt de jury van de ECI Literatuurprijs een flinke tik uit aan de RK Kerk anno 2015. In woorden op tv beleden werd op 16-12-2011 door Kardinaal Wim Eijk, de zwijgplicht over het seksueel misbruik en geweldsmisbruik door RK geestelijken opgeheven. Maar nog steeds is het doodstil.

Iedereen die nog volhardt in zwijgen maakt zich, hoe oud en ziek ook, schuldig aan schending van de waardigheid van de slachtoffers. Brouwers heeft, ondanks zijn hoge leeftijd en lichamelijke beperking waardoor hij niet met de pc kan werken, de vulpen in zijn trillende hand genomen en dit drama woord voor woord voor ons opgeschreven.

Waarom is de Stichting KLOKK zo blij met deze prijs voor Jeroen Brouwers en zijn pijnlijke boek? Omdat hij iedereen die kennis draagt van kindermisbruik duidelijk maakt, waarom je hier nooit over mag zwijgen. .

Wie het weet, moet het zeggen!

Bel: 06-461 88 351
secretariaat@klokk.nl

 

VOORTGANG SLOTACTIE IS COMPENSATIE REDUCTIE PROGRAMMA!

Lotgenoten,

Het is niet bekend wie allemaal een aangetekende brief hebben ontvangen. Als je nog geen brief hebt ontvangen, zul je die naar verwachting ook niet krijgen.

KLOKK heeft geen zicht op de criteria die worden gehanteerd, dus kan geen uitleg geven over wie wel een brief heeft ontvangen en wie niet. Ook het Meldpunt Misbruik RKK heeft die informatie niet.

Het is goed denkbaar dat je wel een brief had moeten krijgen.

Wij kennen natuurlijk mensen die eerder een ongegrond verklaring hebben gekregen, ondanks dat die een geloofwaardige klacht hebben ingediend.

Door het systeem van de klachtenprocedure zijn klachten ongegrond verklaard als er geen steunbewijs was. De juridische benadering van de klachtenprocedure leidt tot secundaire victimisatie.

Er is rechtsongelijkheid ontstaan, bijvoorbeeld met de mensen, die geen klachtenprocedure hebben doorlopen maar via mediation wél erkenning hebben gekregen én een ruime compensatie.

In zaken via de Slotactie wordt nu een kleine schadevergoeding voorgesteld. Het kan niet de bedoeling zijn dat de Slotactie vooral een compensatie reductie programma wordt!

Wie direct instemt met het overmaken van het aangeboden geld zal heel even blij zijn. Tot het op is. Dan realiseer je je, dat het belangrijk was geweest, de zaak met de aangeklaagden nog eens goed te bespreken alvorens in te stemmen met het bedrag.

Meld je dus bij KLOKK als je vragen hebt of als je in contact wilt komen met een overste.

KLOKK kent grote waarde toe aan het goed afronden van je traject door een persoonlijke erkenning en overleg over een passende schadevergoeding met de aangeklaagde partij.

En om elk misverstand te voorkomen: de brief die aan de mensen is verstuurd wekt de indruk dat KLOKK instemt met deze aanpak.

Wij betreuren het dat de regeling niet transparant is.

Als dan toch de schadevergoeding centraal staat in de slotactie, doe het dan op een wijze die recht doet aan de slachtoffers en dus volledig!

KLOKK stemt NIET in met deze aanpak van de Slotactie en heeft andere voorstellen gedaan die niet zijn terug te vinden in dit compensatie reductie programma.

Guido Klabbers
Voorzitter KLOKK,
07-11-2015

 

ZORG VOOR VLUCHTELINGENKINDEREN NIET STRAKS MAAR NU!

Kinderombudsman Marc Dullaert trok afgelopen week aan de bel!

Waar iedereen de vluchtelingen ziet als een logistiek probleem en een angstig fenomeen, bracht hij in beeld wat voor lotgenoten zeer herkenbaar is: de trauma’s die je als kind oploopt kunnen je hele leven beïnvloeden.
Kinderombudsman Dullaert vraagt de overheid om oog te hebben voor het feit, dat veel kinderen die met hun ouders zijn gevlucht, ernstig getraumatiseerd kunnen zijn en slachtoffer van (seksueel) misbruik.

Daaraan kunnen we ook toevoegen de onvoldoende voeding gedurende lange tijd. De tocht door een aantal landen is daarbij extra traumatiserend. Hongarije met een anti democratische regering en ronduit fascistoïde denkbeelden over persvrijheid, minderheden en vluchtelingen spant de kroon zoals we hebben gezien. Honden, traangas en een journaliste die vluchtelingen pootje lichtte.

Wat via de commissies Deetman en Samson aan het licht is gekomen over misbruik en de gevolgen ervan voor kinderen op latere leeftijd, bevestigt wat KLOKK betreft de grote zorg van de Ombudsman. Marc Dullaert verdient steun in zijn pleidooi voor een snelle aanpak.

Het is voor de kinderen belangrijk, maar ook voor de samenleving waarin deze kinderen straks hun plaats zullen innemen. Hoe eerder wordt begonnen hoe beter.

In mijn werk eertijds bij Vluchtelingenwerk lag het accent erg op het juridisch traject en statusverlening. Echt cruciaal bleek toen al het traject om je traumatische ervaringen te verwerken en je weer gewaardeerd te voelen in de ontvangende samenleving.

Goede, veilige opvang, goede begeleiding en de kans om je talenten te benutten, kunnen daar erg bij helpen. Voor allen geldt dat speciale aandacht voor de traumaverwerking snel wordt georganiseerd, voor de kinderen als eersten.

De samenleving toont zich op veel plaatsen angstig. Gevoed door politici worden allerlei bedreigingen verwacht. De bedreigden bedreigen volgens hen ook weer. Onverantwoordelijke politici maken van de angst misbruik voor electoraal gewin, zonder een bijdrage te leveren aan de oplossing. Rijken, die grond opkopen om te voorkomen dat er asielzoekers komen wonen, lijken de echt ontspoorden.

In de jaren negentig leidde de instroom van vluchtelingen tot onrust: onbekend maakt onbemind. Toen de AZC’s dicht gingen werd het als een gemis ervaren.

Het collectief geheugen blijkt dus kort.

Laten we hopen dat de samenleving zich nog wel de openbaarmaking herinnert van de Rapporten Deetman en Samson en de schok die volgde, toen men de gevolgen van het misbruik op jonge leeftijd terugzag in de volwassen mensen van nu.

Wat ons betreft dus alle reden om Marc Dullaert te steunen in zijn oproep om snel werk te maken van de zorg voor vluchtelingenkinderen.

Het is namelijk ook een onderdeel van preventie en van leren van wat we weten.

Guido Klabbers
Voorzitter KLOKK,
28-09-2015

 

BRABANTSE BERICHTEN || KERKHISTORIE EN STEUNBEWIJS

Geschiedenis is een mooi vak. Geschiedenis is een beschrijving van de werkelijkheid die voorbij is.

De bronnen voor geschiedschrijving zijn daarom artefacten en geschriften. Wie kon schrijven of iemand in dienst kon nemen om te schrijven kon (laten) beschrijven wat er gebeurde.

Ik zal deze blog niet vullen met geschiedenistheorie, maar één vaststelling is wel van belang: geschiedschrijving is niet altijd objectief.

Het is als een foto: het suggereert realiteit, maar boeiend is wat er niet in beeld is gebracht of niet is opgeschreven.

Kerkhistorie is niet objectiever dan de schrijver. Kerkhistoricus Ton van Schaik is opgevoerd in een artikel van Stijn Fens in Trouw.
Hij heeft een oordeel over aangeklaagden.
Maar hij heeft ook een oordeel over klagers.

De opgevoerde kwalificatie "kerkhistoricus" dicht hem in het artikel een bepaalde kunde toe. Hij zal wellicht toen hij over kardinaal de Jong publiceerde bronnen hebben geraadpleegd en gecheckt.

Geschiedenis is een wetenschap ten slotte, ook al heb je een mogelijke vooringenomenheid als katholiek.

Terughoudendheid wordt volkomen gemist als het erg dichtbij komt. Ton van Schaik doceerde geruime tijd in het bisdom Den Bosch aan de theologische opleiding. Hij is eigenlijk verbonden met dit bisdom dat hem weliswaar aan de kant heeft gezet, maar volgens zeggen om zijn kritiek op Wim Eijk, toen deze bisschop van Groningen werd.
(Wikipedia: Ton van Schaik)

Van Schaik rekent nu af met slachtoffers van misbruik die bisschoppen hebben aangeklaagd. Hij doet dit deels aantoonbaar voorbarig, maar het toont zijn gedrevenheid.

Voor iemand die is opgevoerd als wetenschapper (bij een theoloog mag je twijfelen, maar bij een historicus moet die twijfel zijn overwonnen), gaat hij wel erg makkelijk mee in de quotes die een journalist van het Brabants Dagblad als een heuse Kuifje heeft ontfutseld aan het slachtoffer.

Van Schaik heeft niets geverifieerd, dat kwam niet uit, maar is snel meegegaan in de meest beschadigende aanpak van een journalist tot dusver. Hij heeft niet geverifieerd hoe de quote over de compensatie in het opschrijfboekje van deze Kuifje terecht is gekomen, hoe Kuifje bij "Jos" is terecht gekomen.

Ongetwijfeld door speurwerk, maar niet op uitnodiging.

Nee, de quotes kwamen goed uit om eens even de slachtoffers neer te zetten als ongeloofwaardig, want er zat achter dat er geld op tafel moet komen. Daarmee werden ook de andere zaken in diskrediet gebracht.

Bepaalde groepen in de RKK zijn nog behept met een van de twee ziektes die sinds 2010 de kop hebben opgestoken en die moeilijk behandelbaar blijken. Een bijzondere variant van de ziekte van Alzheimer: als misbruik ter sprake komt, treedt acuut geheugenverlies op. Bepaalde aangeklaagden op klachtzittingen bleken daar lijder aan deze variant.

Een tweede ziekte is ernstiger voor de patiënt en de omgeving. Geconfronteerd met verhalen over misbruik kan de lijder opeens heftig nee gaan schudden, soms onder het uitroepen van: "nee dat kan niet, nee dat bestaat niet, het zijn verzinsels".

Het laatste stadium van deze ziektevorm kennen wij: "Wir haben es nicht gewusst".

Als van Schaik zijn vak serieus had genomen was hij beter in de materie gedoken.

Het defensiecordon van brave R.K. Brabanders ten spijt, is ook een aanklacht tegen populaire geestelijken denkbaar.

Ik wil eraan herinneren dat inmiddels in veel gevallen gebleken is dat de dader in misbruikzaken een zeer populair parochiegeestelijke kon zijn of leuke frater, van wie niemand enig kwaad vermoedde.

Toch kwam de pijnlijke waarheid aan het licht. In het geval Den Bosch is in ieder geval komen vast te staan dat er sprake is van grove nalatigheid, het in samenwerking met justitie uit de wind houden van aangeklaagde en het waar mogelijk laten verjaren of verdwijnen van aangiften.
Je moet van goeden huize komen of vuurvaste handen hebben om er voor je hand in het vuur te steken, dat deze klachten verzonnen zijn.

De massieve emotie geeft aan dat het een zeer pijnlijke boodschap is die onder ogen gezien moet worden.

Deze campagne van het Brabants Dagblad zal voor een deel van de lezers sympathiek zijn overgekomen en zal steungetuigen wellicht afschrikken.

Maar misschien zijn de oudere Brabanders door hun krant onderschat en durven ze toch en alsnog te melden dat met kinderen zaken zijn gebeurd die je niet met kinderen hoort te doen. Die kinderen hebben hun leven daarvan last gehad.

Terecht dat zij erkenning vragen en ook compensatie.

Misschien dat van Schaik zich gaat toeleggen op contemporaine kerkgeschiedenis: niet fraai, maar wel nuttig.

Guido Klabbers
Voorzitter KLOKK,
18-08-2015

 

INFORMATIE SLOTACTIE

Sinds in de Volkskrant een artikel verscheen over de "Slotactie" hebben veel mensen contact gezocht met KLOKK.
De brandende vraag is telkens: "Is de Slotactie op mij van toepassing"?.
En "Wanneer gaat er iets gebeuren?"

Vorig jaar is in juni de stap gezet door BC en KNR om daadwerkelijk een "slotactie" uit te voeren. Er is aan de heer Deetman gevraagd hierover te adviseren. Door het kort geding inzake de openstelling van het Meldpunt heeft de heer Deetman geadviseerd te wachten tot na mei 2015 ( de nieuwe sluitingsdatum voor het indienen van meldingen). Daardoor is de slotactie een jaar vertraagd. Er wordt gewerkt aan de "slotactie" en Deetman zal z.s.m. zijn advies uitbrengen zo is toegezegd.

Voor KLOKK is een belangrijk punt dat in de "Slotactie" de erkenning van het misbruik en de erkenning van de voor velen desastreuze gevolgen in hun leven op een persoonlijke wijze gaat plaatsvinden. KLOKK wil geen administratieve afwikkeling zoals bij HEG. KLOKK wil ook dat er een passende genoegdoening wordt afgesproken. Wij hopen dat nog deze zomer duidelijk wordt hoe de regeling eruit gaat zien, wie deze uitvoeren en hoe deze met de lotgenoten gecommuniceerd gaat worden.

KLOKK zal, indien wij kunnen instemmen met de aanpak en de regeling op alle manieren die in ons vermogen liggen meewerken en de lotgenoten die daarvoor in aanmerking komen begeleiden en ondersteunen. De keuze voor "maatwerk" vraagt van iedereen extra inspanningen. Wij hopen dat alle betrokkenen daartoe bereid zullen zijn.

Wij weten hoe belangrijk het is voor de lotgenoten, die een ongegrondverklaring hebben gekregen van de klachtencommissie, maar wel een authentiek verhaal hebben, dat zij alsnog erkenning krijgen.
Ook voor hen moet deze periode op een goede manier kunnen worden afgesloten.

Op deze plek op de website zullen wij "nieuws" direct doorgeven!

Guido Klabbers
Voorzitter KLOKK,
27-07-2015

 

Maak er een punt van!

De Paus heeft een "bisschoppentribunaal" ingesteld.

Dat roept direct associaties op met zaken zoals wandaden tegen de menselijke waardigheid en grove mensenrechtenschendingen of het herstel na jarenlange onderdrukking door apartheid. Terecht heeft het initiatief van Paus Franciscus daarom veel aandacht getrokken.

Wat hebben slachtoffers eraan?

Zal via een tribunaal recht gedaan gaan worden? Wordt de nalatigheid -of zoals onze Belgische vrienden het noemen "het schuldig verzuim"- bestraft?

Wij mogen in ieder geval verwachten dat het tribunaal niet zal discrimineren en ook de hogere oversten zal horen. Die zullen ook graag willen uitleggen, waarom zij of hun voorgangers hebben toegelaten dat duizenden kinderen werden misbruikt. Of minstens waarom zij er nu decennia later nog niet in slagen de stap te zetten naar erkenning, genoegdoening en compensatie. Zij mogen dan uitleggen waarom zij de goede voorbeelden van hun collega's die zich wel hebben ingespannen om misbruikslachtoffers erkenning te geven, niet hebben gevolgd.

Wellicht wordt hen de vraag gesteld: "Wat bezielde u om via listige omwegen over identiteit, haarkleur en brilvorm de slachtoffers weer als leugenaar neer te zetten?". Waarom is het verschil tussen de theorie van de website van uw congregatie/orde en de praktijk van de omgang met de slachtoffers zo groot?

Helaas moeten we onze verwachtingen snel bijstellen.

Het tribunaal is een onderdeel van de Congregatie van de Geloofsleer. Snelle actie is daar niet te verwachten en alles wat het imago van de RKK schaadt, zal worden vermeden. Tenzij een verlichte geest school maakt met de stelling: "het imago van de RKK is gediend met een ferme aanpak van al het schuldig verzuim, van al die bisschoppen en oversten die denken dat het vanzelf wel overgaat".

Wordt het een serieuze actie of een PR stunt? Wij wachten even af of deze paus de kans krijgt, zijn punt te maken!

De nieuwe overheidscampagne inzake seksueel grensoverschrijdend gedrag is overgenomen door de RKK. De KNR maakt er melding van op haar website. Een punt dat iedere keer vragen oproept, is, dat binnen de RKK geen gebruik gemaakt wordt van de expertise van de misbruikslachtoffers. Het is kennelijk "veiliger" om een "bureau" in te huren of een psychologe iets te laten vertellen over "wat zij gehoord" heeft in gesprekken met slachtoffers. Diezelfde handelingsverlegenheid staat vaak ook een goede erkenning van het leed van een lotgenoot in de weg. Voor velen in de RKK is het misbruikdossier zelfs de "ver van mijn bed-show" gebleven.

In 2010 kwam het misbruik in de publiciteit.

In het Deetman onderzoek kwamen 5000 gevallen in beeld door meldingen van slachtoffers. Een groot deel daarvan betrof zaken in zgn. "hotspots". Het was het zgn. "laaghangend fruit". In de jaren daarna zijn veel nieuwe zaken gemeld en ook veel nieuwe locaties en congregaties in beeld gekomen als plaats en organisatie van misbruik. Vooral het fysiek, psychisch en seksueel misbruik in de katholieke kindertehuizen tart iedere beschrijving.

Wie de moed heeft een klacht in te dienen gaat een zwaar traject in door de klachtenprocedure van de RKK. Die is daar dan ook voor gemaakt, die uitputtingsslag: eerst de verweren van de aangeklaagden en pas dáárna de behandeling in de klachtzitting en het oordeel van deze klachtencommissie.

Hoewel er is gepleit voor dejuridisering, is daar zelfs bij sommige (voorzitters van) klachtencommissies nog niets van terug te vinden. Met soms bijzondere trouvailles wordt een zaak ongegrond of niet ontvankelijk verklaard, het steunbewijs onvoldoende geacht etc.. Of zoals recent een getuige in een zaak ondervraagd werd door de voorzitter, als ware hij de advocaat van de aangeklaagde zelf. Dejuridisering blijkt dus niet alleen een punt voor klager en aangeklaagde, maar ook voor de klachtencommissie zelf. Te vaak wordt geen enkele ruimte gegeven aan de mogelijkheid partijen tot overeenstemming te laten komen. De snelle ongegrond- of 'niet-ontvankelijk' verklaring wekt dan de schijn van partijdigheid van de klachtencommissie en betekent benadeling van het slachtoffer.

De klachtbehandeling is schril gaan afsteken tegen de mediation die in de eerste jaren gangbaar was, de Drieluik Herstel Bemiddeling. Slechts een klein aantal congregaties maakt via dit traject werk van een serieuze en persoonlijke erkenning, hoe zwaar dit inmiddels ook voor de betreffende oversten moet zijn.

In de klachtenprocedure zijn klagers afhankelijk van hun Juridisch Adviseurs, die weer afhankelijk zijn van het Meldpunt RKK voor toewijzing van zaken. Klagers kunnen het treffen met hun JA, als deze goed bereikbaar is, inventiviteit toont om steunbewijs te vinden en ook samenwerkt met anderen.

Je kunt als klager botte pech hebben, omdat JA's teveel zaken hebben of slecht bereikbaar zijn en/of gewoon moe van al deze ellende. Dan kun je een zaak beter niet aannemen. Omwille van een goede voorbereiding op de klachtformulering en onderbouwing blijft het voortdurend zoeken naar steunbewijs van groot belang.

Melden bij KLOKK helpt dan om zoveel mogelijk zaken in beeld te krijgen. KLOKK probeert JA's te informeren waar mogelijk, maar verwacht ook informatie retour. Het is halen en brengen, wie alleen haalt voor zijn eigen cliënt kan een ander tekort doen. Juist na 5 jaar blijkt het ook mogelijk met nieuwe meldingen bij KLOKK extra steunbewijs te brengen. Andere JA's kunnen daarmee een herzieningsverzoek indienen voor oude vastgelopen zaken!! Melden helpt dus nog steeds, zeker als dat bij KLOKK via www.klokk.nl/aanmelden gebeurt.

Daarom de oproep aan JA's: laat jullie cliënten zich melden bij KLOKK!

KLOKK steekt veel tijd in de zoektocht voor uw cliënt en maakt kosten voor de oproepen, wij doen dat graag voor wie zich bij KLOKK heeft aangemeld. Wij zullen dat blijven doen voor de mensen die bij ons zijn aangemeld. Ook na 1 augustus 2015, in de hoop dat nieuw "bewijs" voor uw cliënt een herzieningsverzoek mogelijk maakt. Ook voor de cliënt van uw collega?!

Daar maken wij een punt van!

Guido Klabbers, 15 juni 2015.

 

In de Goede Week

Het Katholiek Nieuwsblad meldt uit betrouwbare bron dat de Paus tijdens zijn kruisweg op Goede Vrijdag aandacht besteedt aan het misbruik van kinderen.

Als boodschap voor het "eigen personeel" in ieder geval niet overbodig.

Velen hebben de weg naar "deemoed" nog niet gevonden.

Zij mogen zich op Goede Vrijdag afvragen wat hen weerhoudt van "erkenning, genoegdoening en compensatie" van de slachtoffers.

Met een vroom gezicht zullen zij zich weer storten op gewijde teksten. Sinds 2010 hebben zij de weg nog niet gevonden. Ook na Pasen zullen zij doorgaan om slachtoffers opnieuw te beschadigen door de gebeurtenissen van destijds te betwijfelen. Destijds was er ook een apostel die twijfelde, sindsdien een begrip "ongelovige Thomas". In het licht van de gebeurtenissen van destijds en de beschikbare kennis voorstelbaar.

Dat excuus kan nu niet meer worden gemaakt. Zelfs het "Ich habe es nicht gewusst" bleek een leugen.

Na vijf jaar arrogantie bij een deel van de aangeklaagden wordt het echt tijd voor wat de Paus omschrijft als "deemoed".

Laten we de tijd die rest constructief gebruiken!

Met herinnering aan de tekst die Paus Fransciscus vrijdag zal lezen bij de 10e statie:

'Barbaars ontwijd'

Bij de tiende statie herinnert de tekst aan het leed van slachtoffers van mensenhandel, slavenarbeid, kindsoldaten "en de opgroeienden, die van zichzelf beroofd werden, in hun intimiteit gekwetst en barbaars ontwijd".

'Deemoedig'

Tegenover God wordt gebeden: "Moge U ons ertoe brengen, deemoedig diegenen om vergeving te vragen die lijden onder deze beledigingen en te bidden, opdat het geweten gewekt wordt van wie de hemel van de mensen verduisterd heeft."

Guido Klabbers, 30 maart 2015.

 

Een nieuw geluid

De Idus van maart is een markant moment in het jaar. Begin van de Lente.

Voor de Koerden het Nieuwjaar Newroz, eertijds voor Romeinen het signaal dat er weer actie op komst was, veldtochten dus……

De media hebben deze dag ook aangegrepen voor een nieuw geluid.
Waar de aandacht tot dusver gericht was op het misbruik binnen de RKK in Nederland, heeft de EO net als Brandpunt enkele weken geleden de blik gericht op het misbruik in het buitenland door Nederlanders.
De EO beperkt zich tot het misbruik door de RKK, terwijl er ongetwijfeld ook veel misbruik is te melden uit de evangelische kring in de wereld.
Toch is dit een zinvolle uitzending, want het houdt iedereen scherp. Nog steeds worden kinderen misbruikt en nog steeds hebben m.n. bepaalde congregaties de neiging om het op te nemen voor de dader.

KLOKK is gestuit op dit fenomeen in Nederlandse misbruik zaken. De afgelopen jaren werd ook duidelijk dat nogal wat aangeklaagden een spoor van misbruik achter zich trokken, en toch door konden gaan en werden overgeplaatst.
Als je iemand in Nederland kunt overplaatsen dan is het nog veel "handiger" om iemand naar de missie te sturen.
Als dit zo is gegaan dan hebben de verantwoordelijken veel uit te leggen.
Zij hebben dan willens en wetens kinderen blootgesteld aan pedofiele medebroeders/paters die in Nederland waren weggewerkt.

N.a.v. de Brandpunt uitzending hebben wij al verklaard dat het huidige preventie beleid zoals dat door de KNR en Bisschoppenconferentie is uitgezet niet beperkt mag blijven tot Nederland.
Alle congregaties met buitenlandse activiteiten moeten zich inspannen om kinderen ook in het buitenland te vrijwaren van misbruik.
De samenleving mag van de congregaties vragen te tonen hoe die inspanningen eruit zien.

Slachtoffers van toen, de mannen en vrouwen die de afgelopen jaren een klacht hebben ingediend weten als geen ander hoe zwaar de gevolgen zijn wanneer je als kind niet werd beschermd en je niet op die veiligheid kon rekenen, waar een kind recht op heeft.
Het is geen probleem dat alleen bij de RKK ligt. Ook de evangelische kerken hebben project (zending). Van hen mag dezelfde inspanning en verantwoording worden verwacht.
Maar algemeen moet de Nederlandse overheid werken aan een plan om in al die initiatieven waarin Nederlanders zich in het buitenland bezighouden met kinderen in een afhankelijke situatie te waarborgen dat Nederlandse staatsburgers zich niet vergrijpen aan kinderen. Ook dat gaat verder dan wat oude missionarissen onder de loep nemen.

Nederland is net als Vaticaanstad ondertekenaar van het V.N.Verdrag van de rechten van het Kind. Nederland spant zich in op het hoogste niveau om de internationale rechtsorde veilig te stellen.

Dan moeten toch zeker de belangen van kinderen, hun veiligheid, hun gezondheid en toekomst een punt van aandacht en actie kunnen zijn!
Wij roepen parlementariërs op, om onze regering stappen te laten nemen in deze zaak.
Graag zullen wij onze ideeën als KLOKK daarover nader toelichten.

Guido Klabbers
Voorzitter Stichting KLOKK

 

Hoezo... COUNT DOWN?

Op de website van KLOKK is een count down teller voor het aantal dagen, uren, minuten en seconden tot aan de nieuwe formele sluitingsdatum, nl. 1 mei 2015.
Nog altijd melden zich mensen met hun verhaal over wat hen destijds is overkomen, wekelijks toch nieuwe meldingen van mensen die een klacht in voorbereiding nemen.

Niet vreemd als je bedenkt dat niet het onderzoek van Deetman en het rapport nog bepalend zijn voor het melden, maar heel persoonlijke omstandigheden, zoals de gezondheid die verder achteruitgaat, op een leeftijd komen dat je dit stukje verleden toch nog wilt opruimen, ouders die overlijden die je altijd gespaard hebt en die je met je melding nu niet meer hoeft te confronteren.

Redenen genoeg. Daarom vindt KLOKK een discussie over een sluitingsdatum onzinnig. Behandeling van je melding is nl. een morele verantwoordelijkheid van de RKK en deze morele verantwoordelijkheid wordt niet beperkt door een datum.

Vorig jaar al heeft KLOKK aangegeven dat wij vinden dat de RKK een blijvende morele verantwoordelijkheid heeft naar de slachtoffers om naar hun verhaal te luisteren, te erkennen wat hen is aangedaan, spijt te betuigen over de grote gevolgen die dit heeft gehad. De RKK blijft verantwoordelijk voor het bijdragen aan het herstel. Materieel en immaterieel.

De motie Van der Steur had betrekking op de oorspronkelijke sluitingsdatum 1 juli 2014, maar is toepasbaar op de datum van 1 mei 2015. Wij vragen om uitvoering van deze motie. Leest u maar!

LINK

Zoals eerder in juni 2014 door ons is kenbaar gemaakt kunnen en willen wij meewerken aan oplossingen voor meldingen die na 1 mei 2015 worden ingediend. KLOKK is niet gebonden aan een afspraak over 1 mei 2015, zoals schriftelijk vastligt tussen VPKK en KNR en BC.

Wij willen op alle fronten dejuridisering. Daar zijn genoeg redenen voor: Steeds meer lotgenoten melden zich vertwijfeld bij ons over de klachtenprocedure, het traject is loodzwaar en voelt alsof zij ter verantwoording worden geroepen.

Sommige advocaten van aangeklaagden gedragen zich als Amerikaanse advocaten in een schadeproces. Onbeschaamd en zonder empathie met het slachtoffer te tonen, wordt op details de zaak eindeloos gerekt. Dit is slopend voor slachtoffers. Dit mag bekend zijn bij de raadslieden en zeker bij de opdrachtgevers, de aangeklaagden.

Opvallend is dat aan klagers bewijslast wordt gevraagd, terwijl de aangeklaagden zich erop beroepen dat in hun archieven niets (meer) is te vinden. Niet vreemd, als deze archieven zoek zijn of zijn vernietigd, of dat destijds slecht werd geregistreerd. Het is ongepast dit de slachtoffers aan te rekenen. In dit soort procedures is compassie en empathie vervangen door koele calculatie.

Sommige aangeklaagden dragen met deze praktijken bij aan het opnieuw beschadigen van slachtoffers. Dat is onvergeeflijk, onnodig en ook tegen de afspraken die gemaakt zijn n.a.v. de 0-meting van 2013. Deze praktijken van bepaalde aangeklaagden en hun juridisch adviseurs maken wél voor de buitenwacht duidelijk dat de klachten of de mishandelingen destijds deel uit maakten van een cultuur die nog niet vervangen is door een menselijke aanpak.

Kennelijk zijn de inspiratiebronnen voor het leven als religieus(e) niet van toepassing op de omgang met slachtoffers, en zeker niet die slachtoffers die de moed hebben getoond, de schandelijke praktijken uit de 50 er, 60er en 70er jaren aan de kaak te stellen.

Van het beeld dat dit oproept worden inmiddels ook vele collega religieuzen en priesters het slachtoffer, omdat de beschreven aanpak afbreuk doet aan de inspanningen die door een groot aantal oversten wel is geleverd en zij hebben dus alle reden om deze praktijken met ons tezamen aan te pakken.

Het zijn nl. de echte rotte appels in de mand!

Guido Klabbers Voorzitter KLOKK
2 maart 2015.

 

Grensoverschrijdend gedrag.

Het grensoverschrijdend gedrag zoals het misbruik eufemistisch wordt genoemd in preventie notities heeft zich niet beperkt tot Nederland.
Herhaaldelijk is vanuit KLOKK aangedrongen om ook oog te hebben voor misbruik van kinderen in het buitenland en met name door Nederlandse geestelijken en religieuzen die eerder in Nederland tegen de lamp liepen wegens misbruik.

We wisten dat daders in Nederland werden overgeplaatst om zo "het probleem op te lossen". We vermoeden dat er ook daders overgeplaatst zijn naar het buitenland.
Dat vermoeden wordt nu door verschillende media bevestigd aan de hand van enkele voorbeelden. De regionale kranten berichtten voor het weekend over de Antillen deze week komt ook Brandpunt met een reportage over een pater in Brazilië (10-02-2015 NPO 2 aanvang 20.30 uur).
Naar verwachting is dat niet de laatste signalering door de pers.
Zelfonderzoek door betrokken organisaties lijkt niet effectief en niet tot daden te leiden om kinderen te beschermen tegen misbruik.

De rechten van het kind zijn vastgelegd in een internationale verklaring van de VN, ondertekend door de meeste landen.
Naleving van de internationale rechtsorde is een belangrijk onderdeel van het Nederlandse buitenlandbeleid.
Op dit punt is er kennelijk bij de Nederlandse overheid aarzeling om op te treden. Hopelijk is het OM wel bereid en in staat waar mogelijk op te treden.
Het hoogste geweldsspectrum: dat wordt bij internationale conflicten makkelijk gezocht, maar het fundamentele recht van kinderen op het waarborgen van bescherming is kennelijk te ingewikkeld.

Nederlanders, niet alleen van katholieken huize, zijn overal in de wereld actief in weeshuizen en kinderhuizen.
Het wordt tijd dat Nederland zijn verantwoordelijkheid neemt en in ieder geval daar waar Nederlands geld is gemoeid en Nederlanders werkzaam zijn, te onderzoeken of er personen werken, die in Nederland geen VOG zouden krijgen en hoe daadwerkelijk de veiligheid van de kinderen wordt gewaarborgd.
De slachtoffers van kerkelijk kindermisbruik weten na decennia welke gevolgen dit misbruik kan hebben voor de rest van je leven.
Daarom wordt juist door hen zo vaak gevraagd om een preventiebeleid dat “grensoverschrijdend” is.

Guido Klabbers
Voorzitter KLOKK
09-02-2015.

 

KLOKK zet overleg door

Door het Kort Geding over de sluitingstermijn was er onzekerheid over de wijze van oplossen van de misbruikdossiers. Op korte termijn verandert er door de uitspraak van de rechter niet veel in de afhandeling. Meldingen kunnen tot volgend jaar mei worden ingediend, klaagschriften van juridisch adviseurs tot 1 augustus 2015.

Sinds 1 juli zijn bij KLOKK enkele tientallen nieuwe meldingen binnen gekomen. Geen groot aantal, maar wel stuk voor stuk ingrijpende persoonlijke geschiedenissen van mensen en soms ronduit verbijsterende beschrijvingen van het ondergane misbruik.

Daarom is KLOKK ook ondanks de sluitingsdatum doorgegaan met de mensen die zich hebben gemeld. Wij vinden dat het verlenen van erkenning een morele plicht van de kerk is, niet gekoppeld aan een datum. Wij willen dan ook veel meer aandacht voor klachtafhandeling op een directe wijze, zodat het bijdraagt aan het herstel i.p.v. door de lange moeizame procedure nieuwe trauma's veroorzaakt.

Soms is een lang traject niet te vermijden, omdat de klager zelf veel tijd nodig heeft om dit te doorlopen. Het is zwaar door alle herinneringen die bovenkomen. Daarbij komt de eis van het leveren van steunbewijs. Hier gaat veel tijd in zitten. Ook moeten teleurstellingen worden verwerkt van het niet nakomen van toezeggingen om "te getuigen". Geregeld durven mensen hun belofte niet gestand te doen, waardoor de klager met lege handen staat.

Het is dus niet vreemd dat het formuleren van de klacht tijd vraagt. In dit moeizame proces komen langzaam de herinneringen boven en wordt de vervaagde foto helderder. Bij de een gaat dit sneller, anderen hebben meer tijd nodig. Het is belangrijk die tijd te krijgen én te nemen.

Het zoeken naar steunbewijs via bijv. oproepen op de site van KLOKK blijft van groot belang voor de klagers. Veel JA's maken gebruik van die mogelijkheid. De oproep wordt geplaatst als een klacht is ingediend en word geformuleerd door de JA (Juridisch Adviseur, de advocaat van de klager).!

KLOKK wil de overlegsituaties de komende tijd benutten om de organisaties van de aangeklaagden te stimuleren om te werken aan een alternatieve route voor de klachtenprocedure. De verantwoordelijkheid voor het herstel van mensen ligt ook direct bij de aangeklaagde partijen. Menselijkerwijs kunnen zij in de beginfase het verschil maken.

Op verschillende momenten in dit proces kun je behoefte hebben aan ondersteuning. Als hulp van een lotgenoot niet meer toereikend is en je professionele hulp wil moet deze beschikbaar zijn. Het Platform Hulpverlening heeft inspanningen aangekondigd om individueel maatwerk te leveren. Hulpverlening is daarmee niet enkel een zaak van "verwijzen", maar ook van hulp bij zelf stappen zetten in het proces van herstel. Slachtoffers en aangeklaagden kunnen daarin ook samen veel stappen zetten.

KLOKK wil ook duidelijkheid over de voortzetting van de erkenning van de geweldsklachten, zeker nu voor iedereen duidelijk is dat deze zo'n stempel hebben gedrukt op de levens van de lotgenoten.

Wij willen graag dat we de komende jaren de kernvraag: "wat hebben alle inspanningen bijgedragen aan het herstel?" in positieve zin kunnen beantwoorden.

Grote zorgen hebben wij om het gevolg van de uitspraak van de rechter voor de startdatum van de "Slotactie". Deze Slotactie zou aanvankelijk dit najaar starten. Door de uitspraak van de rechter en de uitgestelde sluitingsdatum wordt ook deze "slotactie" uitgesteld. Daar ondervinden enkele honderden lotgenoten nadeel van, omdat zij nog langer moeten wachten.

Wij hadden hen dat graag bespaard.

Guido Klabbers, 17 november 2014.

 

UITZICHT

"Unieke Uitspraak"

De voorzieningenrechter heeft op verzoek van het VPKK verlengde openstelling van het Meldpunt gelast. Tot 1 mei 2015.
De voorzieningenrechter heeft geen uitspraak gedaan over de problemen die vrouwen -meer dan mannen- zouden hebben bij het doen van een melding. Dat zou ook erg glad ijs zijn geweest om zich op te begeven, want de feiten tonen dit niet aan. De rechter heeft zich ook niet gebogen over de vraag of slachtoffers na 1 juli mochten rekenen op "erkenning, genoegdoening en compensatie". Had hij dit wel gedaan, dan had hij kunnen vaststellen dat de praktijk na 1 juli 2014 genuanceerder is dan in de rechtszaal voorgesteld.
Na 1 juli heeft KLOKK bekend gemaakt dat iedereen zich bij KLOKK kon blijven melden om zijn/haar melding in overleg met congregaties en bisdommen tot een goed einde te brengen.
De motie van der Steur van die dag, gesteund door de meeste partijen die actief zijn betrokken bij het misbruikdossier, was daarbij een steun in de rug, want veel congregaties en bisdommen begrepen heel goed dat er een morele verantwoordelijkheid ligt die geen houdbaarheidsdatum kent, maar in essentie principieel is.
Al een jaar wordt ernaar gestreefd de klachtenprocedure te dejuridiseren.
In de uitvoering van het misbruikdossier is duidelijk geworden welke aangeklaagde partijen werk maken van hun verantwoordelijkheid om bij te dragen aan herstel, en welke niet.
Naar de rechter gaan draagt niet bij aan het proces van dejuridisering. Het draagt ook niet bij aan de verandering in houding van aangeklaagden in de procedure. De klachtenprocedure is niet het hoogste doel, want door het sluiten van deze mogelijkheid, gecombineerd met de wens om te voldoen aan de morele verplichting om tot herstel te komen via erkenning, genoegdoening en compensatie, kan juist de weg worden geopend naar andere vormen van "komen tot erkenning".
Denkbaar is, dat die andere vormen minder belastend zijn voor slachtoffers. Winst dus voor allen.
In dit dossier blijft het van belang om met elkaar in gesprek te blijven en oplossingen te zoeken en te vinden. Door te overleggen hadden we een "slotactie" dit najaar kunnen laten starten.
Daarmee zouden effectief 160 tot 250 mensen die eerder de uitspraak "ongegrond" te horen kregen wellicht erkenning tegemoet hebben kunnen zien.
KLOKK heeft met succes gepleit voor het naar voren halen van deze "slotactie" en niet te wachten tot alle zaken zouden zijn afgerond. Door het Kort Geding heeft dit traject stilgelegen.
Naar wij hopen tijdelijk......
KLOKK wil na de uitspraak van de rechter graag voorkomen dat deze grote groep mensen nu weer langer moet wachten.
De verlenging van de openstelling is een korte termijn oplossing op formele gronden.
KLOKK blijft pleiten voor een duurzame oplossing gebaseerd op het praktiseren van de morele verantwoordelijkheid naar de slachtoffers van misbruik, de erfenis van een periode, waarin de macht van kerkelijk personeel werd misbruikt ten koste van kinderen en kwetsbare jongvolwassenen.
Een erfenis die in sommige gevallen bestaat uit incidenten, maar in een groot aantal gevallen ook uit een verdorven cultuur waarin grootschalig fysiek, psychisch en seksueel misbruik jarenlang kon doorgaan. Dat dit misbruik in sommige instellingen systematisch was en de aard van de handelingen in een groot aantal gevallen als sadistisch is te kenmerken is beschamend en vraagt om inspanningen tot herstel.
Het misbruik rekenen we de "erven" niet persoonlijk aan. Wel rekenen we het ze wel aan, als ze deze zwarte bladzijde uit hun geschiedenis blijven negeren en deze niet oplossen met de slachtoffers en niet bijdragen aan het herstel van wat destijds kapot gemaakt is bij deze kinderen.

Guido Klabbers, 14-10-2014
Voorzitter Stichting KLOKK.