DOCUMENTAIRE "MISBRUIKTE MANNEN"

misbruikte mannen

De groep Maastricht bestaat uit 24 mannen die zich hebben verenigd omdat ze misbruikt waren door Broeders van Maastricht. Nu zijn ze zestigers, zeventigers: hun leven is verknald. Ze trekken gezamenlijk naar Maastricht en je krijgt hun diep indringende persoonlijke verhaal te horen. Zonder doekjes erom te wikkelen, want die zijn er niet. De tegeltjes van het pand, het glas-in-lood doen pijn. Documentairemaakster Doret van der Sloot volgde hen vier jaar: "Mannen zijn niet snel geneigd hulp te zoeken. Daarom wilde ik deze zoektocht naar erkenning vastleggen. Ik wil ook graag laten zien dat het misbruik niet alleen een enorme impact heeft op het leven van de slachtoffers, maar ook op dat van hun partners."

De misbruikte mannen zijn zonder vertrouwen. Zij moesten de stap zetten want er gebeurde volgens hen niets vanuit de congregatie. "Ze komen ons niet tegemoet. Ze zijn zichzelf aan het beschermen. Alsof ze aangevallen worden, terwijl zij degene waren die ons aangevallen hebben. Met verkrachtingen, aanrandingen, gepijp, keiharde ongewenste intimiteiten, gevangenhouding, sadisme, mishandeling. Zij moeten over de brug komen met 'godverdomme wat hebben we veel fout gedaan'", zegt een van hen.

Het begint met de vreselijke verhalen. Het zijn verhalen van roofdieren, gekleed in een pij. Ze benaderen een slachtoffer, nemen ze apart en slaan genadeloos toe.Zonder omhaal. Apart genomen worden. 'Ik moest op zijn schoot en dat was vies man, dat wilde je niet weten. Die man rookte sigaar. Allemaal dat bruin in zijn mondhoek. Dan ging er een grote tong bij mij naar binnen. En dan moest ik hobbelpaardje spelen. Dat ging boven op zijn penis natuurlijk.'

Niemand die luisterde. Een jongen die steeds te laat thuis kwam zag een boze moeder. "Daar kan ik niets aan doen, dat komt door die vuilakken." Dan de aangifte. Indrukwekkende politiefunctionarissen voor de jongens. Een tikkende typemachine. Ze konden het niet naar buiten brengen. Het was gewoonweg niet waar. Kinderen moeten gehoorzamen en er is geen ruimte voor problemen. Er wordt nergens en nooit over gesproken.

En dan. Jaren later. Deetman onderzoekt het misbruik en Eijk en Van Dam komen te gast bij Nieuwsuur. De reactie van Eijk bij Twan Huys wordt niet geslikt. "Jullie excuus klinkt voor mij als een dolksteek in de rug. Ik werd er kotsmisselijk van. Er zat geen greintje gevoel bij. Ik had zijn kop om kunnen draaien. Ik was zo ontzettend kwaad."

Vervolgens de mediation. De vele tranen die komen als een slachtoffer zijn verhaal vertelt hij zijn eigen kots moest opeten, terwijl de broeders lachen. "Wat een vuile schoften." Een ander: "Ik ben een lopende tijdbom. Ik heb niets meer te verliezen."

Het wordt D-Day. De ontmoeting met broeder Kees Gordijn, de provinciaal overste van de Broeders van Maastricht is baanbrekend. Een kans om een bladzij om te slaan en te komen tot herkenning en vergiffenis. De echte daders zijn dood. Ik word zo emotioneel toen die man dat ging zeggen. Hij doet dan wel zijn excuus tegenover iedereen en hij doet dat ook best knap en heel emotioneel. Dit heeft mij zo aangegrepen, het deed me ook goed. Je bent ook een oude flikker die daar staat. Hij moet het toch maar zeggen.

De laatste stap is de compensatie. Bedragen worden in een attachment bij een e-mail toegekend. Een verwoest leven wordt gekapitaliseerd. 35.000. 50.000 euro. 100.000 euro. De een is blij en juicht. Voelt zich gehoord en gezien. De ander is zeer somber. Opnieuw de diepgaande emoties die van het scherm druipen. Een glas champagne naast een computer. Een gebroken man in zijn auto.

De documentaire is gisteren op Aswoensdag uitgezonden. De timing van de uitzending kan niet beter: de Veertigdagentijd is begonnen. Een tijd van bezinning en verzoening. De documentaire ‘Misbruikte mannen’ laat zien dat veel tranen en veel tijd nodig zijn om te verzoenen.

Klik hier om de uitzending te bekijken