Beer van Roda JC gesloopt || Door Bjorn Thimister

Lejo Degens © Marcel van Hoorn

 

Jarenlang bikkelde Leo Degens (58) als aanvoerder van Roda JC op de Nederlandse voetbalvelden. Na zijn actieve loopbaan belandde hij in de afgrond. Hij kampt nu met ernstige psychische klachten als depressies, angststoornissen en zelfs zelfmoordneigingen. De Limburger onthult in dit aangrijpend relaas hoe het zover heeft kunnen komen.

Hij moet een jaartje of zes geweest zijn. Leo Degens, zoon van een mijnwerkersgezin in de Kerkraadse wijk Kaalheide onder de rook van het toenmalige Rodastadion, ging als klein jongetje naar de basisschool. Onwetend en nog groen achter de oren komt hij hier in contact met de paters en nonnen, op dat moment een normale verschijning in het dan zeer katholieke zuiden.
De orde en tucht binnen de schoolmuren zijn streng, zeer streng.
"Als je niet luisterde, dan kreeg je een paar flinke tikken met een hoge lat of met een zegelring. Soms tot bloedens toe. En als je dan naderhand thuis kwam, dan kreeg je ze daar weer op je klote. De kerk en het schoolbestuur stonden in die tijd op een voetstuk."

Een en ander gaf Degens 'een onveilig gevoel'. "Ik was van nature al een onzeker mannetje, maar daardoor wist ik het het allemaal niet meer." Het gaat nog een stapje verder. De Kerkredenaar zucht. Dan: "Er was een priester die het allemaal niet zo nauw nam. Hij was ook geestelijk adviseur van de amateurclub waar ik toen voetbalde. Wat begon met woorden als 'o, wat heb je een mooie blonde krullen', mondde uiteindelijk uit in aan me zitten."
De ex-captain van Roda slikt. "Er werden handelingen verricht die het daglicht niet kunnen verdragen. Die vent heeft me geestelijk, lichamelijk en seksueel misbruikt." Een tweetal jaren later was het weer raak. "Een leraar can de toenmalige kweekschool sliep bij ons in huis omdat hij problemen thuis had. Nou, ik was weer et slachtoffer. Daarna sloeg hij hij tijdens een schoolkamp in Vijlen toe. Ik gruwel ervan wat er toen allemaal is gebeurd."

Tranen

Degens, nog steeds een beer van een kerel, breekt niet voor het eerst tijdens het openhartige interview. Tranen vullen zijn ogen. "Dat ik misbruikt ben, dat staat vast. Maar helemaal in detail treden daarover, dat kan ik niet. Dat wordt me te veel. Het voetbal was toen mijn uitlaatklep, maar kijk wat er nu van mij terecht gekomen is. Eind vorig jaar heb ik zeven maanden in bed gelegen. Ik wilde er een eind aan maken. Sociale contacten onderhouden ging wel, als ik een glas bier op had. Vluchten in alcohol, ik heb het vaak gedaan."

De ex-prof besloot uiteindelijk om toch hulp te zoeken en heeft daarom inmiddels contact met de Stichting KLOKK, een instantie voor lotgenoten van misbruik binnen de kerk.
"Daar heb ik veel steun aan. Een klacht indienen bij het bisdom in Roermond zal binnenkort gebeuren. Ik laat het hier niet bij zitten."
Leo Degens is een psychisch wrak. Van de onverzettelijke verdediger van welleer is weinig over. Hij oogt getekend. Door een leven vol ellende dat Leo Degemans gemaakt heeft tot de mens die hij nu is. Een veertigtal jaar geleden stierf zijn tweelingzus Frieda na een zwaar verkeersongeluk."Dit alles heeft me gevormd, maar ook vervormd." Toch wil hij tegen De telegraaf voor een keer openlijk zijn verhaal vertellen. Dat de buitenwereld weet wat hij heeft meegemaakt. "En dat de jeugd hopelijk ook kan lezen wat er door toedoen van anderen met je kan gebeuren."

"Het seksueel misbruik heeft 52 jaar van mijn leven kapotgemaakt. Als ik ergens kerkklokken hoor luiden, dan komt nog altijd die woede en frustratie in mij op. Ik probeer ermee om te gaan en wil nog een paar mooie jaren hebben. Ites anders zit er niet op."

De Telegraaf || 7 maart 2016 || Door Bjorn Thimister || Foto © Marcel van Hoorn